keer mijn pio-schopje laten liggen bij de auto, lag er niet meer natuurlijk..ook een keer Michel zijn Gardena hark teruggevonden op de stort, te laat want hij had al op zijn kloten gehad van de vrouw

Leuk topic!
tja, ken het gevoel wel na het weggooien van een Merovingische fibula. Reacties op forum niet goed gelezen.
kan mezelf nog steeds wel voor munne kop slaan

Aan de andere kant......het gaat toch vooral om de kick van het zoeken en vinden!
met vissen idem dito, meeste gooi je ook weer terug toch?
morgen niet want bij windkracht 6 en buiige regen met maat noordpier van
IJmuiden op eindelijk eens maaltje vis vangen

Ik vond in het bos vorig jaar een loden vliegtuigje. Omdat ik niet zoveel meer vind in een keer, gebruik ik het vondstentasje niet meer, maar wel mijn linker broekzak. Die is redelijk krap en het vliegtuigje paste er niet helemaal in. Maar ik ging toch verder detecten. En ja hoor, het vliegtuigje bleek later niet meer in mijn zak te zitten. Daar ik op dezelfde plek bezig was geweest en niet later nog ergens anders, moest het vliegtuigje wel in hetzelfde gebiedje verloren zijn, maar waar precies? De volgende dag ging ik opnieuw naar die plek, en struinde ik alles nogmaals af. Niet veel later, tussen takken van een omgevallen, struik vond ik het vliegtuigje opnieuw. Toen ik me eerdaags door de takken worstelde, is het ding uit mijn zak gevallen. Dus tweemaal gevonden! Die dag werd nog eenmaal opgesierd door een andere prachtige vondst: mijn eerste Wilhelmina-gulden, derde design (ca. 1915-20). Zo kan het kennelijk ook gaan!

Harry