Laats was ik met cc op een akker aan het zoeken waar ik ooit een heel klein zilveren romeins gemmetje had gevonden.Maar toen ik erover nadacht kwam ik tot de conclusie dat ik dat gemmetje al heel lang niet meer gezien had.die hele dag kreeg ik het niet meer uit mijn hoofd.
toen ik thuis kwam heb ik overal gezocht,en wat denken jullie.inderdaad,ik kon het nergens meer vinden.
paar keer heb ik het hele huis op de kop gezet,maar tevergeefs.
ik was er echt een aantal dagen ziek van,dat ik zo'n voor mij zo'n speciale vondst kwijt was.
ik kon me nog herinneren dat ik hem 2 jaar geleden nog mee naar het forumfeest had meegenomen.ik dacht dat ik hem daar verloren had.
een andere mogelijkheid was dat ik hem opgezogen had met de stofzuiger.
om de paar maanden maak ik namelijk mijn vitrine schoon.de vondsten leg ik dan allemaal voorzichtig op de grond om ze later weer netjes in te ruimen.
de gedachte dat dit kleine gemmetje op de grond was blijven liggen maakte me nog zieker.
dus dan lag hij nu ergens op een stort tussen miljoenen kilo's moderne afval.
nu de leuke kant van het verhaal.
vanmorgen was ik bezig om wat vondsten te sorteren om morgen mee te nemen naar het forumfeest.
ik moest ook een doosje hebben voor alles in mee te nemen.ik kwam op zolder het doosje tegen dat ik toen ook meegenomen had.
ondertussen had ik daar wat rommelvondsten in gepleurd.
dus ik heb die rommel eruit gekiepert om daar de vondsten voor morgen weer in op te bergen.
toen ik het een beetje schoonmaakte kwam er tussen zo'n ringhouder mijn verloren gemmetje te voorschijn.
de vondst opzich is niet zo heel spectaculair,maar heeft voor mij toch grote emotionele en historische waarde.
ik ben dus vandaag weer een heel blij man.
groeten van een blije bacchus.
