Zag deze al op BVW .

Historische Penning , 1633 , Eldericus Crumminga , Emden

Interessante vondst !

Grt , Laser[

Geldericus Crumminga
geboren rond 1590
overleden 31 oktober 1655, Emden
jurist
Gereformeerd

(BLO I, Aurich 1993, pp. 93-95)
Geldericus Crumminga kwam uit een welgestelde en gerespecteerde familie in Emden en
werd rond 1590 geboren als zoon van de stadsbestuurder, veertigkoppige kerkmeester en kerkvoogd Fokko
Boelsen Crumminga. Na de Latijnse school te hebben bezocht,
stelden zijn ouders hem in staat verder te studeren aan het Gymnasium Illustre in Bremen, waar waarschijnlijk de basis werd gelegd voor zijn brede humanistische vorming en zijn theologische interesses. Al op 9 december 1611, terwijl hij nog in zijn vierde semester zat, nam hij daar deel aan een dispuut over het onderwerp huwelijk. Op 4 april 1612 stapte hij over naar de Universiteit van Helmstedt, die hij echter na slechts enkele dagen verliet om terug te keren naar Bremen. Twee jaar later, op 16 maart 1614, schreef hij zich in aan de Universiteit van Marburg. In 1617 probeerde Crumminga vermoedelijk een baan te vinden bij het Keizerlijk Hof in Speyer, maar dit mislukte kennelijk vanwege het ontbreken van een doctoraat. Daarom schreef hij zich in aan de Gereformeerde Universiteit van Bazel, waar hij op 22 mei 1618 zijn doctoraat in zowel burgerlijk als canoniek recht behaalde. Zijn verdere professionele plannen, met name zijn beoogde carrière bij het Keizerlijk Hof, moeten gedwarsboomd zijn, aangezien hij in 1619 terugkeerde naar Emden, waar hij zich op 13 juni weer bij de Gereformeerde gemeente voegde. In hetzelfde jaar werd hij benoemd tot baljuw van het garnizoen van Emden, een ambt dat hij tot 1638 bekleedde; mogelijk had hij daarnaast ook een advocatenpraktijk. Aangenomen wordt dat Crumminga Sixtus Amama al in 1626 opvolgde als syndicus van de Derde Stand en de Staten als juridisch expert adviseerde. Tijdens het leven van Johannes Althusius werd hij op 19 december 1637 tevens verkozen tot syndicus van de stad, wat problematisch was omdat hij in deze twee functies tegenstrijdige belangen moest behartigen. Deze situatie werd pas opgelost op 9 augustus 1649, toen Crumminga werd ontslagen als syndicus van de Staten. Hij bleef tot zijn dood syndicus van de stad; hoewel hij slechts adviserende functies uitoefende, was hij een van de meest invloedrijke ambtenaren van de stad. In 1644 was Crumminga, die net als zijn vader voor hem was verkozen tot lid van de Raad van Veertig, lid van de delegatie die de burgers van Oost-Friesland vertegenwoordigde. De delegatie reisde naar Den Haag om te protesteren tegen een opgelegd interimverdrag met de Hessische troepen, die Oost-Friesland met uitzondering van Emden bezetten, en tegen de commandant die was aangesteld voor het garnizoen van Emden. Crumminga maakte in 1645 ook deel uit van de delegatie van Emden, als lid van de Raad van Veertig, die door de gemeenteraad naar Den Haag werd gestuurd om te protesteren tegen wangedrag van de graaf. Tijdens zijn leven schonk de kerkraad van de Gereformeerde gemeente Crumminga twee grafpercelen in de Grote Kerk, vermoedelijk uit dankbaarheid voor zijn diensten aan de kerk.

Hoewel de bronnen weinig onthullen over zijn werk als jurist, liet Crumminga een blijvende erfenis na als bibliofiel – hij moet de basis voor zijn bibliotheek al tijdens zijn studententijd hebben gelegd. De omvang en inhoud van zijn bibliotheek zijn opmerkelijk voor de eerste helft van de 17e eeuw, zeker naar Duitse maatstaven, en onthullen de professionele activiteiten en literaire interesses van de eigenaar. Naast boeken in het Hoog- en Laagduits, omvat de bibliotheek voornamelijk werken in het Latijn op het gebied van theologie, rechtsgeleerdheid, geneeskunde, filosofie, politiek en geschiedenis, waarbij de dominantie van juridische literatuur duidelijk naar voren komt. De titels tonen aan dat Crumminga zich op de hoogte hield van de ontwikkelingen in zijn vakgebied en, naast theoretische verhandelingen, ook de belangrijkste werken over de rechtspraktijk verzamelde, die voor hem als jurist onmisbaar waren in zijn dagelijkse werk. De politieke werken bieden een uitstekend overzicht van de literatuur van die tijd en schetsen het beeld van een veelzijdige, ruimdenkende homo politicus, een beeld dat verder wordt versterkt door de aanwezigheid van historische en geografische literatuur. De universaliteit van Crumminga's interesses, zijn duidelijke intentie om alle kennis van die tijd te vergaren, komt tot uiting in het feit dat zijn bibliotheek literatuur uit alle kennisgebieden omvatte; bovendien bevatte deze ook werken die dienden ter lering en vermaak. Gedurende zijn leven moet Crumminga voortdurend nieuwe Latijnse en Duitse publicaties hebben aangeschaft en zijn collectie hebben aangevuld met oudere gedrukte werken door middel van aankopen bij antiquaren. Het grote aantal theologische boeken suggereert dat hij de complete bibliotheek van een predikant heeft opgekocht. Hoewel Geldericus Crumminga ons voordoet als een gepassioneerd boekenverzamelaar (en meer dan dat kon hij nauwelijks zijn),