Diameter: 24 mm
Gewicht (massa):
Metaal: koper

Heb al wat gegoogelt, maar hij zat er nog niet bij.
Bij duiten.nl ook geen gelijkende gevonden in de 17e eeuw voor Zeeland (vanwege de 3 golven)

Herkenbaar zijn: burcht met leeuw, kroon en quirlandes
keerzijde: leeuw? met hoed en zwaard, 3 golven, linksboven een 6 zichtbaar.

Hij is gevonden op een akker, bijvondsten: munten 17e eeuw (West-Frisia)

Dit is een Friese oord

Groetjes Rob

Aha, bedankt! Daar kan ik op doorzoeken.
Die is ook weer ver van huis in Brabant

n.b. ik heb nog geen gelijkende gevonden. Het komt in de richting, maar de golven onderaan herken ik niet op de voorbeelden.

Lijkt mij ook Friese oord rond 1610-1615.

Gr €rik

Bedankt, dan ga ik daar vooralsnog van uit, de datering zal het iets makkelijker maken om achtergrondinfo te vinden.

Op duiten.nl kom ik bij Reckheim een afbeelding van een oord tegen met nr. Rec 16 uit 1640 die er erg op lijkt (heeft wel de lijnen onder de boer) maar dan zou het een vervalsing zijn?

mara, je zit wel in de goede hoek, als je dit soort muntjes vind kan er veel leuks uit de grond komen.

toppie

Oke, goed om te horen!
Helaas is er vorig jaar al door iemand met een md gelopen, meerdere keren zei de boer.
Maar zolang er nog een paar munten van af komen, ben ik erg blij.

Iemand enig idee wat deze munten doen in Brabant?

Een tip
Staan de leeuwen naar links of naar rechts afgebeeld.
Naar links Friesland
Naar rechts Reckheim.

De leeuwen lijken naar links te kijken.
Maar die golflijnen onder de boer, die heb ik tot nu toe niet gezien bij Friese munten .

Op duiten.nl staat bij REC 16 dat er varianten zijn met leeuwen naar links en met leeuwen naar rechts dus dat is niet sluitend of begrijp ik het verkeerd?

Bedoel je deze ?

Denk het, heb alleen een tekening gezien bij duiten.nl. Hmmm, deze hoed is anders toch of niet?

Hij lijkt er voor mijn lekenoog toch wel heel erg veel op.

De krul in de hoed achteraan, staat er bij jou ook op!
Muntheer: Ferdinand d' Aspremont - Lynden 1636-1665
Denominatie: Oord
Slagplaats: Reckheim
Datum: Z.j. (1640)
Materiaal: Koper (Cu)
Massa: Ca 3 gram.
Diameter: Gemeten diameter 24 mm.
Voorzijde: Naar rechts gewend borstbeeld van een Friese boer/edelman, met zwaard over de rechter schouder.
F O in een binnencirkel.
COM DE LIND REC
Keerzijde: Imitatie van het gekroond en versierd wapenschild van Friesland (twee leeuwen naar links)
FERD II D GR of variant.
Lit: De Mey 185 t/m 190; Lucas 338 t/m 353; Neumann 13530 t/m 13542.

Bedankt, leuk om het zeker te weten, toch net iets specialer dan een Friesland oord (of is het andersom en is Reckheim juist veel geslagen?).

Leuk weer die informatie!

In de noordelijke provincies circuleerden de duiten (en oorden) welke in Reckheim waren geslagen naast de officiële koperen munten. De meeste nabootsingen komen voor van de duiten en oorden van Friesland, Utrecht en van sommige steden duiten.
Deze aanmunting, is in zeer mindere mate geslagen.
Nog wat verdere info in onderstaand. (bron: http://www.duiten.nl/)


De hagemunterij van Reckheim

Reckheim, thans Rekem, is gelegen aan de Maas in Belgisch Limburg niet ver ten noorden van Maastricht. De oudst bekende heer van de heerlijkheid Rekem is Arnold van Rekem (1108). De heerlijkheid Reckheim werd in 1356 een vrije baronie. Op 31 maart 1623 werd de vrije baronie Reckheim door keizer Ferdinand II verheven tot rijksgraafschap. Daarnaast werd ook het recht om gouden, zilveren en koperen munten te slaan nog eens herhaald. Net als de rijkssteden, (o.a Deventer, Kampen en Zwolle) stond Reckheim direct onder het gezag van het heilige roomse Duitse rijk. De vroegste munten van Reckheim dateren reeds uit de 14e eeuw, deze eerste muntslag was op naam van de heren van Stein.

Het graafschap Reckheim was een ministaatje bestaande uit de dorpen Rekum, Uikhoven en Boorsem en de gehuchten Kotem, Halle, Geneut en Weset (nu Veld-Wezelt). Ook de rijksheerlijkheid Rijckholt was sinds 10 januari 1596 enige tijd in het bezit van de graaf van Reckheim. Op deze datum kocht hij de heerlijkheid van Willem van Vlodrop. Enige tijd later kwam het weer terug in het bezit van de familie van Vlodrop. In 1631 bestond het graafschap uit ca. 160 huizen en hoeven dus over de omvang moeten wij ons niet te veel voorstellen. Desondanks is men er in geslaagd om de toenmalige Nederlanden te overspoelen met voornamelijk koperen kleingeld. De enorme hoeveelheden die zijn geslagen en de uitvoering van de verschillende typen kan maar op 1 ding duiden: zij werden geslagen voor de export naar elders. Het graafschap was immers klein dus er was geen afzetgebied. Ook de meeste geslagen typen sloten niet aan bij de munten die in de streek rondom Reckheim in omloop waren.

De aanloop tot de latere grootschalige aanmuntingen is als Reckheim (toen nog Baronie) in 1590 in bezit komt van Herman van Aspremont-Lynden (baron van 1590-1603). Hij was de zoon van Thiery van Aspremont-Lynden en Marie van Elderen. Herman had Reckheim geruild met Willem Quadt van Wijkradt die zijn Duitse bezittingen er voor in de plaats kreeg. Onder andere Zobbenbroek met veel wijngaarden te Bacharach aan de Rijn. Buiten baron van Reckheim noemde hij zich ook baron van Boorshem. Hij was verder nog baron van Rijckholt, heer van Houtain-St.Simeon, Once-sur-Geer, Tongrenelle, Wanfercée-Baulet en Crenwyck. Hij was getrouwd met Marie van Hamal. Keizer Rudolf II (1576-1612) verleende Herman alle oude rechten en privileges waaronder het muntrecht. Ook verklaarde hij de baronie erfelijk zowel in de mannelijke als in de vrouwelijke lijn. In 1595 liet Herman het oude verwoeste kasteel geheel afbreken en van de grond af opnieuw opbouwen. Na zijn dood in 1603 volgde zijn in 1583 geboren zoon Ernestus hem op als baron.

Ernestus noemde zich vrijbaron van Reckheim, Boorsem en Rijckholt. Hij huwde in 1609 met Anne Antoinette Gouffier (*1580 - †1620) bij wie hij vier kinderen had, een zoon en drie dochters. Zij was vrouwe van Thiennes en haar vader was Henri Gouffier, heer van Crèvecoeur. Haar bed overgrootvader was getrouwd met Philippe de Montmorency, vrouwe van Vitry-en-Brie, dochter van Jean II heer van Montmorency. Mogelijk zijn daarom op Reckheimse munten ook kleine adelaartjes gebruikt uit het wapen van Montmorency. Ernestus was diplomaat en stond in de gunst bij toekomstig keizer Ferdinand II (1619-1637). Op 31 maart 1623 werd Reckheim door deze keizer gepromoveerd tot graafschap en werd het recht om gouden, zilveren en koperen munten te slaan herbevestigd. In datzelfde jaar kreeg Ernestus de schedel van de heilige Petronella in zijn bezit. Om deze op waardige wijze te kunnen bewaren liet hij een nieuwe kapel bouwen. Van 1625 tot 1630 liet hij het dorp Rekem geheel ommuren compleet met twee toegangspoorten. In 1635 werd nog eens een 2e muur opgetrokken binnen de 1e. Al deze bouwactiviteiten zullen ongetwijfeld van invloed zijn geweest op de muntslag. Ernestus zal het geld dat nodig was voor deze werkzaamheden gedeeltelijk bekostigd hebben uit de opbrengst van de munt. We zien namelijk in de periode 1620-1636 een verhoogde activiteit in de muntslag. De koperprijs was in deze jaren ook erg gunstig wat in belangrijke mate mee hielp om winst te kunnen maken. In 1626 was de prijs van Zweeds koper op de Amsterdamse stapelmarkt nog 64 gulden per 100 pond. In de jaren '30 zakte de prijs naar 50 gulden per 100 pond terwijl het gewicht en de waarde van uitgifte van de koperen oorden en duiten niet wijzigde. Pas na 1650 begon de prijs van het koper weer te stijgen9. 

Een zeer bewogen periode van nabootsingen vond plaats tijdens de regeringsperiode van Ferdinand D'Aspremont-Lynden (*1611 - †1665). Na de dood van zijn vader Ernestus in 1636 verkreeg hij het graafschap. Daarnaast erfde hij ook de baronieën Thiennes en Steenbeek en de heerlijkheden Blaringen, Houtain-St.Simeon en Once-sur-Geer. Rijckholt komt niet meer voor en moet dus vóór 1636 weer overgegaan zijn naar de familie Vlodrop. Ferdinand huwde in 1643 met Isabel gravin van Fürstenberg-Heiligenberg die hem 16! kinderen schonk. Hij ging net als zijn vader door met het massaal aanmunten van kopergeld. Munttypen die door zijn vader werden geslagen heeft hij voortgezet en hij introduceerde enkele nieuwe typen. Hij begon ook weer met het namaken van voornamelijk liards van het prinsbisdom Luik en van zuid-Nederlandse liards.

Vele nabootsingen zijn zo samengesteld dat wanneer men klachten had over de Reckheimse munt, men hierop direct verweer kon geven. De beeldenaar was vaak zeer ingenieus samen-gesteld en leek sterk op de originele exemplaren. Vaak konden slechts wisselaars en rekenmeesters de Reckheimse imitaties van de echte onderscheiden. Het in omloop raken van deze munten was mede mogelijk omdat vroeger de meeste mensen niet konden lezen en daarom ook niet de opschriften op de munten konden lezen. De winst die de heren van Reckheim behaalden met hun muntslag ontstond doordat men wel het uiterlijk van de munten namaakte maar niet het gehalte en gewicht. Veel duiten van Reckheim wogen bijvoorbeeld slechts minder dan de helft van dat van een goed exemplaar, terwijl de zilveren munten een te hoog koperpercentage bevatten. Het is dan ook niet zo vreemd dat Reckheim klachten kreeg over de muntslag. Te Luik werden na 1650 onder Maximiliaan van Beieren (1650-1688) zelfs oorden van een nieuw type geïntroduceerd omdat de oude bijna nergens meer werden geaccepteerd vanwege de vele vervalsingen. In 1652 werd door keizer Ferdinand III (1637-1657) een enquête commissie gevormd en werd een ieder die een geschil had met Reckheim gedaagd. Zo klaagde Luik dat de graaf munten nabootste met het wapen van hun soeverein er op. De graaf van Reckheim verdedigde zich door te wijzen op zijn recht om munten te slaan. Zowel in zijn kasteel te Reckheim als in zijn heerlijkheid Weset. De aanmunting van deze typen zal de graaf echter wel achterwege hebben gelaten na deze datum. Uit een proces te Groningen in 1659 tegen ene Dirk Hamer verklaarde de graaf van Reckheim namelijk schriftelijk dat de stempels voor zijn duiten door de stempelsnijder van de bisschoppelijke munt te Luik waren gesneden. Iets wat denk ik niet had gebeurd als hij nog steeds Luikse imitaties had geslagen. De aanmaak van duiten en oorden naar voorbeeld van noord-Nederlandse stukken zal voor Ferdinand een veiliger bezigheid zijn geweest. Men kon wel klagen over zijn munten maar veel was er niet aan te doen. Reckheim lag ver weg in de zuidelijke Nederlanden en genoot bescherming van de Duitse keizer.

In 1665 stierf graaf Ferdinand maar zijn kinderen waren nog minderjarig. Bisschop Frans Egon van Fürstenberg, zwager van graaf Ferdinand, en Isabelle Henriette d’Aspremont-Lynden, prinses-abdis van Munsterbilzen, werden als voogd aangesteld totdat één van de kinderen meerderjarig zou worden. Frans Egon van Fürstenberg was een belangrijke figuur in het gebied van het prinsbisdom Luik en omstreken. Hij had samen met zijn broer Willem Egon grote invloed op Maximiliaan van Beieren, neef en opvolger van prins-bisschop Ferdinand van Beieren. Maximiliaan had weinig interesse om het prinsbisdom te regeren en leide een teruggetrokken leven als alchemist. Hij liet de regering grotendeels over aan de beide broers Frans Egon en Willem Egon. Zij stonden aan het hoofd van een lange lijst heerlijkheden en abdijen waaronder die van Stavelot. De Duitse keizer verhief hen in 1644 tot prinsen. Frans Gobert van Aspremont-Lynden was de oudste zoon van graaf Ferdinand en nam het bestuur in 1673 over toen hij meerderjarig werd. Zijn oom Frans Egon had hem voorzien van veel winstgevende kerkelijke titels. Omdat Frans Gobert geestelijke was kon hij officieel geen kinderen krijgen dus werden de rechten op het graafschap overgedragen aan zijn broer Ferdinand Gobert. Frans Gobert bestuurde het graafschap echter in zijn naam. Het valt op dat veel zoons de bijnaam Gobert en de dochters de naam Gobertina hebben. Deze naam was om een voorouder, Gobert van Aspremont, monnik van Villers en kruisvaarder te eren.

Bedankt, toch niet zomaar een oord van de velen dus en mijn oudste vondst

congrats mara met je voor nu oudste munt,je bent al ver van de zandbak , de speyte

Ben inderdaad blij dat ik de grote stap naar de echte mensenwereld heb gemaakt
Maar er zijn zo van die dagen dat de zandbak toch nog trekt...maar dan bepakt met schepjes, emmertjes en 2 kinderen

mijn respect heb je zijn er genoeg die veel dromen en nog meer willen vinden en na 2/3 keer met lege handen thuiskomen gaat de piepstok op zolder....
aan het einde simpelweg een kwestie van tijd,maar bovenkomen doet het zeker

Bedankt voor de complimenten. Mede dankzij jullie aanmoedigingen en tips dat ik doorgegaan ben hoor.
En ben normaal niet zo geduldig, maar dit wilde ik gewoon heel graag (eigenlijk als kind al in geinteresseerd) en had nu zoiets van: niet opgeven en proberen iets te gaan vinden. Ben graag buiten zonder al te veel gedoe om me heen, dus dat komt goed uit

Heb niet zo veel tijd, niet zo veel lef om overal op af te stappen en geen groot budget voor een stok, maar desondanks komt er wel iets boven blijkt.

Morgen weer naar die akker iig.