Materiaal: zilver verguld?

Afmeting: 10mm

Gewicht: onbekend

Beschrijving van het voorwerp: een verguld konijntje. Op de achterkant een restant van bevestiging oid. Gevonden op terrein waar spul 1300-modern is gevonden. Iemand een idee qua determinatie? Vind het moeilijk in te schatten of dit oud is of niet

Dank alvast, groeten Mark

Nog een foto

Zo te zien oud beslag mooi met vergulding




GroetenMarcel

leuke middeleeuwse eekhoorn. riembeslag circa 1500

Een eekhoorn? Hij heeft wel een lange staart inderdaad?
Gaaf, bedankt!

Heb voorzichtig wat vuil verwijderd, nieuwe foto

Middeleeuws beslag met een konijn komt wel voor, maar inderdaad met korte staart en zonder nootje in zijn poten en mond.

Je hebt scherpe ogen Wessel, nu zie ik het nootje ook

Invloed van eik en hoorn op eekhoorn

Volgens het Etymologische Woordenboek van het Nederlands, vindt de etymologie van eekhoorn zijn oorsprong bij het Proto-Germaanse woord aikwern (spreek die vooral eens uit!) of aikuma. Het Proto-Germaans is een reconstructie van de taal die ze tijdens en voor de Romeinse Tijd in het noorden en westen van Europa spraken. Volgens sommige etymologen komt dit op zijn beurt van het eveneens Proto-Germaanse aik (snel bewegen) en/of uoiuer (eekhoorn, knaagdier). Snel bewegend knaagdier! Mogelijk ligt de roots van eekhoorn zelfs in het Proto-Indo-Europese woord voor knaagdier: héihur.

Leuk feitje: De etymologie van de Engelse vertaling squirrel is ook best bijzonder. Dat komt namelijk van het Oudgriekse skiouros, en betekent letterlijk: schaduwstaart.

De invloed van (de woorden) eik en hoorn zorgde er in de Germaanse landen voor dat de naam van het beestje veranderde. Halverwege de Middeleeuwen, rond 1240, was de Nederlandse naam voor eekhoorn bijvoorbeeld al ecorn of ee(n)coren. Het Oud-Engels had het over ācwern, het Oudsaksisch sprak over ēkhorn en het Oudhoogduits zei eihhurno of eihhorno. Met een mooi woord kun je stellen dat eekhoorn dus het gevolg is van volksetymologie: het veranderen van spelling en uitspraak door toedoen van de mens.

Ons huidige Eekhoorn is dus een samenstelling, bestaande uit eek en hoorn. Eek is in dit geval, inderdaad, vernoemd naar de eik (in de Friese taal is eik zelfs tegenwoordig nog eek). En dat hoorn in eekhoorn? Nou, dat is gewoon stomtoevallig, want de eekhoorn heeft helemaal geen hoon. Waarschijnlijk is het simpelweg een verbastering van -orn. Toch is het tweede deel van zijn naam van grote invloed geweest. De wetenschappelijke naam voor het knaagdier, officieel ingevoerd in 1748, is Sciuridae: de gehoornde.

Leuke info, bedankt!

Had nog even gekeken naar de positie van het beslag. Als je de twee gaatjes horizontaal plaatst dan zou hij als volgt 'staan'. Juist?

Mooie vondst!

Groeten, Trash