Maandje geleden wezen zoeken bij schoonvader in de tuin in Friesland. De eerste hit was een dik signaal. Het bleek een klapperpistool te zijn, die mijn zwager 35 jaar geleden was kwijt geraakt. Erg grappig; hij zag er nog redelijk goed uit. Derde signaal was een dun rond iets, ter grootte van een rijksdaalder, met veel koek erop. Niks te zien. Geen aandacht aan geschonken en in de tas gestopt. Later vond ik een verrot duitje uit Utrecht, toch grappig.
Gisteren heb ik de vondstentas uitgeruimd. Wat rommel weggegooid; tot ik met dat ronde ding in de hand bij de vuilnisbak stond. Het was licht, ik dacht modern, wilde het eigenlijk weggooien.
Toch maar even in het citroenzuur gelegd om te zien wat er onder de koek zat. De koek liet langzaam los; ik zag wat letters en dacht aan speelgoed geld. Beter schoonmaken met soda en citroenzuur en wat bleek: er kwam een prachtige Nijmeegse rijder schelling onder vandaan!!! Mijn allereerste zilveren munt! Uit 1690.
Zo zie je maar weer: niets zomaar weggooien…. Het had heel weinig gescheeld…….

Groet’n uut Drenthe,
Jpwvg

Mooi verhaal

gefeliciteerd met een pracht van een munt.
gr,
Snoekbaars
ps: Ik zou wel uitkijken met citroensap, in veel gevallen is dat wat agressief