Willen de debielen die vissen in de vliet bij de sluis hun teringzooi opruimen! De havenmeester/sluiswachter was not amused! Zo gaan we wel heel snel richting een magneet verbod in Nederland!

duidelijk Maus


je hebt er varkens bij zeg


gr bubba

Wij namen vaak een bezem of stoffer mee.
Daar maakte we de kant mee schoon. Is een kleine moeite.

Je kan het niet maken om je rotzooi te laten liggen. Je verkloot het voor jezelf en anderen

de rotzooi mooi op een hoopje gooien zoadat die debielle havenmeester de gemeentereiningsdienst kan bellen dat ze dat oud ijzer op halen,zo draagt de magneetvisser en de debielle havenmeester beiden zorg dat hun vaart mooi schoon blijft,hier zeggen we 2 vliegen in en klap

ben het met Maus eens dat ze niet zo maar de rotzooi overal gooien waar ze het aan de haak sloegen

een beetje samenwerken maakt het voor beiden partijen veel aangenamer en de rotzooi verdwijnt uit de vaarten en grachten

grt Chris

ja maus je van die gekken er bij

Dat gebeurd hier bij ons ook al, de steiger ligt soms vol troep en spijkers
Jammer is dat

dat verbod is er al. wordt alleen meestal nog niet gehandhaafd
inderdaad, voor de goedbedoelenden wordt het zo wel verpest

"magneetvissende debielen"
Volgens mij hebben we hier een zuiver pleonasme te pakken

Sjoerd de woorden zou je de facto als tautologie kunnen uitleggen. Het woord "pleonasme" behoeft evenwel geen voorvoegsel mijns inziens je zou het dan als een contradictie kunnen opvatten. Dit is louter mijn convictie hoor.

rare jongens die magneetvissers

ik mag de volgende keer wel een woordenboek meenemen

oh ja en een bezem, stoffer en blik een emmer of een vuilniszak

whoeahahahah!

Aangezien het eerste woord inherent is aan het tweede zou ik toch spreken van een pleonasme wat tenslotte een significant kenmerk hiervan is. Zoals Socrates (in zijn jonge jaren al) zich beschouwend afvroeg: "Kan een magneetvisser niét debiel zijn?" En voor die magneetvissers zonder zelfkennis verwijs ik nogmaals naar Socrates en zijn leuze "Ken u zelf, Γνωθι σεαυτον (Gnoothi seauton)" Het leidmotief bij de benadering van kennis over de werkelijkheid. Hoe kan iemand iets kennen, als hij zichzelf niet kent? Wie kent er dan? En wat is de waarde van zulke ongegronde kennis? Hij leek vooral zelf op zoek naar die ultieme kennis van het diepste zelf, waarzonder men niets echt kent. En als men dat kent, dan weet men tenminste wie er niets kent, en kan vandaaruit reële kennis worden opgediept.

En nu maar hopen dat ze de volgende keer hun troep opruimen

nu moet ik de hele Winkler Prins mee gaan nemen

wordt toch nog een hele leuke topic zo

maar toch....

Kan niemand ontgaan zijn na zo'n filosofisch bericht!