Een tijdje geleden sprak ik op een verjaardag een oom van mij. Heb hem toen verteld van mijn hobby sinds een jaartje en hij was aardig verrast door het enthousiasme waarmee ik hier blijkbaar over had gesproken.
Uiteraard, net zoals bij bijna alle mensen waarmee ik spreek over het piepen, had ik hem gevraagd om wanneer hij ook maar iets leuks voorbij zag komen aan mooie akkertjes o.i.d. mij dan even te bellen.

Afgelopen week kreeg ik van dezelfde oom een telefoontje. Hij is in de buurt bezig met grondwerk voor de fundering van zijn nieuw te bouwen huisje. En aangezien ze de komende week de fundering gaan storten leek het hem wel interessant voor mij om een keertje met de pieper rond te gaan. Dit zou voor mij en mij zoekmaat dan ook de eerste keer zijn dat we dichtbij een historische kern op bijna een meter diepte konden zoeken.

Donderdag was het dan eindelijk zover. De verwachtingen waren niet zo heel hoog aangezien ik eigenlijk dacht op die diepte niet veel te vinden en als we dan iets zouden vinden dan ging ik er vanuit dat het hotrocks o.i.d. zouden zijn. Maar het was een kans die we zeker moesten pakken.

Na een aantal minuten kregen we al het eerste mooie signaal onder de schotel en verrek, dat leek wel een zegel/kwaliteitsloodje. Toen kwam de adrenaline ineens om de hoek.... Damn... wat als we nou echt geluk hebben en er nog meer leuke, waarschijnlijk erg oude, voorwerpen liggen.

Na enkele uren konden we de balans opmaken en hadden toch een aantal leuke en ook onbekende voorwerpen gevonden. Wellicht dat iemand aan de foto's toch kan zien in welke tijd we nu eigenlijk hebben zitten zoeken. En mocht er iets interessant tussen zitten dan hoor ik het graag want dan plaats ik ze in de DTM.

Groeten Arie

nog wat foto's

Dat is leuk. Mooi loodje.
Iemand heeft het hier als onderschrift, maar het is echt zo: "Elke piep is een verassingsei!"

mooi verhaal

Mooi zo

Je laatste fotos betreffen de loden staart van een speelgoedhaantje. Circa 1750-1800.

Mooi gevonden Arie

groet

Stefke