Een directe collega bij mij op het werk ging wel eens tussen de middag zoeken op het terrein waar we werken, gewoon voor de ontspanning een half uurtje.... ik vroeg of ik eens mee mocht om te kijken wat hij zoal vond. De volgende dag op pad en 1 van de eerste piepjes was een duit.

Ik kon m'n ogen niet geloven, dat je zoiets ouds met een metaaldetector kon vinden... Nog geen week later kocht ik van iemand uit Woerden een derdehands Garrett Freedom met 2 zoekspoelen erbij en een paar dagen later vond ik m'n eerste leeuwencent. Wat een kick was dat!

Die collega is nu een trouwe zoekmaat, al heeft-ie soms weinig tijd....

joop mooi verhaal

lache topic is dit!
Ik ben benieuwd!

Ik ook....

Ik geef toe: ik ben ook besmet...gaat NOOIT meer over!!

De vraag is..... hoe ben je besmet Rich....

Ja ja....mooi is dat zeg! Deze vraag word je toch wel regelmatig gevraagd door andere zoekers maar nog niet gezien op het forum?

Leuk trouwens dat je er op komt Joop

Ik ben van mening dat normale mensen niet met een detector op pad gaan,er moet ergens een steekje los zitten Tenminste,ik ben nog nooit een normale detectorhobbyist tegengekomen. En als ie denkt dat ie normaal is,dan is het echt wel fout met die gast hoor

Het is al heel lang bekend dat mensen zoals u en ik heel snel ergens verslaaft aan kunnen raken,deze interesse hadden we als kind al,geloof me. Altijd de kop naar beneden in de hoop dat er misschien wel een kwartje te vinden was. En wat bleek vaak? Je vond hem ook nog!!!
Mijn kind zoekt ook altijd van alles en komt met de gekste dingen of geld thuis.

Ja,en als een metaaldetector je daar een beetje beter bij helpt is het virus zo toegeslagen.

Er is alleen 1 nadeel aan deze hobby. Dit noemt men detecorritus. Een kwaal die nooit of zelden te genezen is. Rug klachten,knie klachten,pols klachten,schouder klachten en om niet te vergeten,een depressie. Want die krijg je weer als je niet op pad kunt met je geliefde piepstok.

Ik stooooooooooooop........................Maar niet met zoeken.

Dagobert

Hallo allemaal,..

Besmet,..verslaaft noem ik het,..

Besmet geraakt ben ik niet,ik had vroeger zonder info het idee dat er iets in de bodem moest liggen verloren door andere mensen,..zo doende ben ik vroeger naar de kijkschop gelopen en daar mijn eerste detector gekocht,..voor 60 gulden meen ik,..volgens mij moest je hem met een hamer de grond in slaan,..hij ging niet dieper dan 5 cm.

en op mijn eerste strooptocht, vond ik een Liard van Sede Vakante,1688 of zo iets..die heb ik gepoetst dat mijn ogen er pijn van deden,..die was nieuwer dan toen ze hem geslagen hadden,..dat was mijn eerste munt,.

twee dagen later vond ik mijn eerst romein en as van Antoninus Pius..de munt was goed, maar de ratten hadden er aan geknaagt.toen was ik helemaal verkocht,..nu nog,... de munt heb ik nog steeds,

zo is het bij mij gegaan,

grt bert

Dankjewel Bert & Dagobert...

ok Joop, ik was al van kindbeen geinteresseerd in de oudheid en zocht pijpekoppen op de velden...wilde altijd al een detector...
Ik "vergat" de archeologie en ik ging vissen ...ik kwam pas in 1998/99 in aanraking met een geleende detector van krokdundee (compass)....ik vond een prachtige romein en even daarvoor een zilvermunt uit 1500....ik was verloren
Ik heb veel geluk gekend met zoeken valt me op....met vissen deed ik ook weinig verkeerd
Maarja; op de bank vind je niets!

Mvg Ambi

Leuk Rich!

Wie heeft er nog meer een mooi verhaal?

Als klein kind woonde ik in Zwartsluis,We zaten prinsheerlijk aan de arembergergracht.
Op deze locatie was vroegen een oude scheepswerf gehuisvest,en had in de bodem zijn nodige sporen achter gelaten.
Daarom was ik als kind regelmatig in de tuin te vinden op zoek naar pijpekopjes en scherven.
En die vond ik met de bulten.
Ik wist van kinds af aan al ik wou,bakker of archeoloog worden.
Toen het moment was aangebroken om een opleiding te gaan volgen,bleek al snel dat dit domme varkentje de universiteit wel kon vergeten.
Mijn rapport cijfers lieten dat niet toe.
Tja ieder zijn beperking zal ik maar zeggen.
Jaren lang bakte ik de broden en koekjes bruin,tot ik in een industriële bakkerij terecht kwam.
Hier leerde ik een jongen kennen die in zijn vrije tijd op pad ging met een metaaldetector.
Ondanks dat ik al jaren niks meer deed op het gebied van speuren naar bodemvondsten,kreeg ik gelijk weer jeuk.
Mijn eerste zoektocht was gelijk een succes ik vond mijn eerste duiten,en de detector manie was een feit geworden.
Geen vriendin of vrouw moest me in de weg staan voor deze hobby, ja alles moest wijken.
De collega die me wegwijs maakte in de hobby ging heel af en toe met me mee ,maar was op een gegeven moment overgestapt op het vissen,daar kon ie zijn brood bijna mee verdienen.
In die tussen tijd werd ik lid van de AWN en Archeologische vereniging meppel ,en ook de Archeologische dienst bezocht ik elke maandag avond trouw.
Hier mocht ik van alles doen tekenen conserveren fotograferen enz.

Op een gegeven moment ging het in de bakkerij wat minder en had de vette pech dat ik ontslagen werd.
Reaktie Kut .
Maar de volgende dag rolde bij mij een clubblad door de brievenbus met daar in een artikel gezocht pieper bij de archeologische dienst Deventer.
Ik die avond gelijk de grote baas daar opgebeld,want in de tussen tijd had ik in het wereldje al wat kennissen opgebouwd.
En kon die zelfde week op sollicitatie gesprek .
Met als resultaat een aantal jaren lekker meedraaien in de archeologie.
De passie voor het zoeken ging toen der tijd wel iets berg afwaarts en was meer geïnteresseerd in de achtergrond informatie.
Ik deed dan ook niks liever dan goede metaal boeken te pakken te krijgen.
Nu al weer een half jaar verder werk ik weer in de zelfde bakkerij waar ze me eerst hadden ontslagen,men vroeg me of ik weer terug wou komen,wel ondanks dat archeologie de mooiste baan is wat er bestaat.
Wil de portefeuille ook wel eens wat.
Daarom werk ik weer als koekenbakker en hoop dat ik het zoek virus weer terug kan krijgen.
En hopelijk genees ik van mijn boeken virus want die is nog veel slimmer.

mooi verhaal

Top woesel!

Hey Woesel,

Da,s inderdaad een leuk verhaal joh! En zo zie je maar he,eens een koekenbakker altijd een koekenbakker! Maar je passie ligt waar wij hem allemaal hebben. Bij de archeologie en metaaldetectie.

Er is niet mooiers dan iets vinden wat van onze voorouderen is geweest,en dat daar ook een verhaal achter zit.

Toppie verhaal Woes

Dagobert

Dank voor je reactie Woesel!

Toppie woes!!!...ook weer een lekker verhaal...ook jij bent prettig gestoord

bij mij is het een heel kort verhaal(bubba),een keer meegegaan in de vakantie en gelijk besmet geraakt.
maar wat wil je,ik vond in een week:
rijderschelling
bezemstuiver
zilveren haarnaald
zilveren vingerhoed
2 regenboog schotels
diverse duiten

genoeg redenen om verslaafd te raken .

zoekgroeten, joppie.

hoi joppie

leuk en kort verhaal.
als jij met een bezemsteel zoekt vind jij nog toppers

gr. lucky nero

Iedereen die met Bubba meegaat raakt volgens mij besmet....

hahahahahahahahahahaha....ja joppie, dan was ik ook wel verkocht

Als kind zocht ik ook altijd pijpekoppen en was geinterresseerd in museums voor Nederlandse oudheid.
Ik wou altijd al een detector maar het kwam er nooit van tot ik in 1998 een micronta kreeg van mijn oude baas en mijn 1e zilveren munt uit 1601 vondt was ik besmet met het zoekvirus en kocht een WHITES.
Mijn familie versleet mij voor halve zool met dat ding en vonden het geen normale hobby.
Niets van aangetrokken en zoek nu nog en de familie is ondertussen stil als ze de vondsten zien.
Iedereen veel zoekplezier toegewenst

klasse zionist

**grinn**

ik was reeds besmet, maar johan geeft je een extra "drive"