Gerrit komt strontzat thuis.
Hij laat zich voor dood neervallen in zijn bed
naast zijn vrouw.Hij wordt wakker aan de poort
van de hemel en St Maarten zegt:
"Gerrit jong, ge zijt gestorven in uwe slaap".
Gerrit, volledig uit zijn lood geslagen, antwoordt:
"Dood? Ik kan niet dood zijn! Ik hou te veel van het leven!
Ik wil terug naar huis!"
St-Maarten zegt: "Ge kunt alleen maar terugkeren als een kip."
Gerrit antwoord: "Zolang ik kan terugkeren naar een
boerderij dicht bij mij thuis, is het goed!"
Zo gezegd, zo gedaan.
Daar staat Gerrit, bedekt met pluimen en krabbend in de grond.
Een haan komt dichterbij: "Ah, zijt gij die nieuwe kip?"
"Hoe is uwen eerste dag hier geweest?"
"Niet slecht" zegt Gerrit de kip, "maar ik voel iets raar in mijn
buik, net alsof ik ga ontploffen."
"Ge ovuleert", legt de haan uit, "Zeg nu niet dat ge nog
nooit een ei hebt gelegd? Ontspan, laat u volledig gaan,
dat is heel normaal".
Gerrit luistert naar de haan en enkele oncomfortabele
momenten later:voilà, een ei!
Gerrit loopt over van emotie na zijn eerste kennismaking
met het moederschap.
Met volle overgave legt hij nog een tweede ei.
Terwijl hij zich klaarmaakt om ook nog een derde ei te
leggen, voelthij een harde klap op zijn hoofd en
hoort hij zijn vrouw roepen:




"Gerrit, word wakker, je schijt ons hele bed vol !!!!!"

zal hem zo lezen

zal hem zo lezen

Ha, Ha, dat heb je als je aan de verkeerde hemelpoort staat.
Normaal staat Petrus daar en nu St Maarten.
Dat was dus degeen die zijn mantel stuktrok en aan de armen gaf.
Gr Mat

In dit geval kan Gerrit de mantel goed gebruiken om zijn bed schoon te maken