Materiaal:brons

Afmeting:2 centimeter

Gewicht:6 gramm

Beschrijving van het voorwerp:hanger

hallo allemaal deze apparte hanger heb ik mogen vinden
ik vermoedt dat deze dateerdt van merovingse tijd
graag jullie mening
bvd john

mooi man

mooi kerel ik denk dat het ites heilig is een heiligerhanger of zo de afbeelding erop zie je ook wel eens op schijffibels

hoi frenk
bedankt voor antwoordt op mijn vraag,
grt john

Hoi John, heel apart en mooi hangertje!
Ik denk ook erg oud, mede aan de mooie patina te zien.
Krijg je 'm niet schoner? Deze is de extra aandacht en tijd wel waard!
Proficiat met deze kleine beauty...

mooie hanger joessef

en een beetje schoner

super

Hallo Jacob

mooie vondst Merovingisch lijkt het mij niet

eerder late middeleeuwen,..of nog later

mvg Bert

Hoi Jacob

het doet mij een beetje hier aan herinneren

ik wil niet zeggen dat het zo is,maar kijk eens even hier naar

mvg Bert

Daar komt wat heel moois onderuit...
Mooi man!

Groeten, Cyril

hoi bert
op het hele van jou ben ik gaan zoeken,en ik vond deze
afbeelding en ifo
, ook bekend als Deus Sol Invictus, de Onoverwinnelijke Zonnegod. Het feest dat bij de Verjaardag van de Onoverwinnelijke Zon hoorde, heette Dies Natalis Solis Invicti, en werd gevierd tijdens de Winterzonnewende, bij de Wedergeboorte van de Zon, kort na het lengen van de dagen, op 25 december. In 270 na Christus introduceerde de Romeinse keizer Aurelianus de cultus van Sol Invictus als officiële staatsreligie van het Romeinse Rijk, waarbij de keizer ook een zonnekroon ging dragen. Het christendom nam niet alleen de Dies Natalis Solis Invicti over – en noemde het Kerstmis –, maar leende ook andere gebruiken van de cultus. In de vroege christelijke iconografie ziet men Christus bijvoorbeeld nogal eens afgebeeld met een zonnekroon op het hoofd. Hij kreeg ook de titel Zon van Gerechtigheid toebedeeld.

De kristallen bol die in het graf van Childerik I werd aangetroffen, diende dan ook niet om de toekomst te voorspellen. Hij werd gebruikt tijdens de eredienst van Sol Invictus, om in de tempel het heilig vuur aan te steken. Vanuit het graf zou Childerik I zo voor eeuwig het heilig vuur brandende kunnen houden. Ook de gouden bijen en het zonnehoofd waren belangrijke emblemen van de cultus, en de gouden stieren kop hield verband met de Perzische god Mithras, wiens priesters eveneens een glazen bol gebruikten om het heilig vuur te ontsteken. Hierdoor komt ook de fascinatie van Louis XIV in een ander licht te staan: de Zonnekoning was een aanhanger van Sol Invictus.

De heilige berg waarop Clovis de tempel van Sol Invictus liet bouwen, keek uit over een vallei met het klooster waar Clothilde zich teruggetrokken had. Dit gescheiden huwelijksleven was een traditie die de Merovingen hadden geërfd van hun Hebreeuwse voorouders, waar in bepaalde stammen geslachtsgemeenschap alleen was toegestaan onder de supervisie van een hogepriester en een ‘Geest’. Deze nam al eens de gedaante aan van een gevleugelde engel, de witte duif van de Heer
grt john

Goed gevonden Jacob

zoek nog eens verder,. bij romeins/griekse hangers

mvg Bert

ik zie dat deze ook hier staat

hanger uit de 16e / 17e eeuw



dit is een buste van st. Quentin (ook Quinctius of Quintinus) van St-Quentin (ook van Amiens), Frankrijk; kluizenaar & martelaar; † 290.


Behalve zijn naam en de plaats die naar hem is genoemd is er over hem bijzonder weinig met zekerheid bekend. Volgens de overlevering was hij een zoon van een Romeins senator, die naar men zegt Zeno heette. Rond 245 werd hij tezamen met Sint Lucianus van Beauvais († ca 290; feest 8 januari) vanuit Rome naar het noordelijke Gallië gezonden om er het evangelie te verkondigen. Dat deed hij in de streek rond de Noord-Franse stad Amiens. Uiteindelijk zou hij tezamen met twee diakens de marteldood zijn gestorven op een plek langs de rivier de Somme. Zijn lijk werd in de rivier gegooid.

Verering & Cultuur
Liefst vijftig jaar later werd aan een blinde vrouw, die volgens de overlevering Eugenia heette, geopenbaard waar zijn lichaam zich bevond. Zij vond het inderdaad, nog altijd drijvend op het water, nog volkomen gaaf. Zij bouwde er een gedachteniskapel. Pelgrims stroomden toe. Daaruit groeide het huidige stadje St-Quentin. In 645 werden zijn relieken verheven door Sint Eligius van Noyon († 660; feest 1 december). Sint Fulrad van St-Denis († 784; feest 16 juli) liet de kerk aanzienlijk uitbreiden. Uit angst voor invallende Noormannen bracht men zijn relieken over naar Laon. Daar zijn ze in 1793 tijdens de troebelen van de Franse Revolutie verbrand.

Hij is patroon van de Noord-Franse stad Saint-Quentin en van de Vlaamse plaats Sint-Kwintens-Lennik (gem. Lennik); daarnaast ook van de St-Kwintens- of St-Quintinuskathedraal van de stad Hasselt in Belgisch Limburg, en van de kerk in het naburige Zonhoven.
Bovendien is hij patroon van kapelaans, artsen, lastdragers en slotenmakers. Zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen kinkhoest, koorts, waterzucht en ten gunste van drachtige merries.
Nu eens wordt hij afgebeeld als bisschop, dan weer als soldaat, soms met een of meer braadspitten of met spijkers door zijn schouders.

Mooie vondst, mooi schoongemaakt en een mooie dtm.