Het leven kan zo verdomd oneerlijk zijn. Dit is het ergst denkbare.

Ik wens jullie alle kracht in de wereld toe, om tot het eind van elkaar te mogen genieten.

G.

Dit is het laatste wat je wilt horen na zo'n lange strijd, en oneerlijk, geniet ervan nog

Goh..... Wat verschrikkelijk nieuws is dit nu
Ik heb zelf ook twee schatjes en hoop dat ik dit nooit hoef mee te maken

Veel sterkte gewenst,
LUA

van de site http://www.lieve-engeltjes.nl geplukt:

Een engel schreef in het boek des levens:
"Dit leven is veel waard"
en fluisterde toen hij het boek sloot:
"te mooi voor een leven op aard".

Woorden schieten te kort als het gaat om te zeggen hoeveel we meeleven.

Wat ons in moeilijke tijden heel erg heeft geholpen is praten met gelijkgestemden. Je kunt je aanmelden bij de lijsten van Lieve engeltjes als je daar behoefte aan hebt.

Sjoerd, ik ben er stuk van kerel en weet gewoon niet wat ik hier neer moet zetten. Ik hoop dat jullie in de resterende tijd onvergetelijke momenten mogen beleven.........heel veel sterkte voor jullie allen.
Addie.

Ben er stil van.
Ik wens jullie alle kracht en liefde toe die je de nu en in de tijd die komen gaat hard nodig zult hebben.

Batavier

Heel, heel veel sterkte toegewenst....
Met vele goeten:Ronald

Hey Sjoerd,


Pffff. Ook ik weet niet wat ik moet typen.
Ongelooflijk!!!! Hier zijn we er ook allen kapot van.

Wat kan het leven inderdaad oneerlijk zijn.
En wat een oneerlijke strijd hebben jullie moeten leveren.

We wensen jullie allen heel veel kracht en sterkte toe.

John en fam.

Wat een verschrikkelijk nieuws Sjoerd

Dit is toch wel het laatste wat ik wou lezen, ben er kapot van.
Ik hoop dat jullie nog even kunnen genieten van elkaar in die paar weken die jullie nog hebben, Irma en ik wensen jullie ontzettend veel sterkte toe in deze vreselijk moeilijke tijd.

gr Peter en Irma

Sterkte1


Jan en Marco

Heel veel sterkte toegewenst voor jou en je gezin.

Grt, Arjan

Hallo allemaal,
Hier weer even een update. Ik krijg regelmatig pbtjes met de vraag hoe het gaat. Tja niet goed natuurlijk, maar naar omstandigheden nog wel goed. De bijwerkingen van de chemo worden steeds minder, Hilde kan steeds meer. Ze fietst, zwemt en speelt. We doen veel leuke dingen. Volgende week gaan we een dagje met een cessna weg. We gaan dan een paar uurtjes naar Helgoland ( nee dat is niet hetzelfde als Legoland). Ik zoek ook regelmatig weer wat uurtjes en ben ook weer een paar keer met het magneet op pad geweest. Voor de geïnteresseerden een link naar de fototpagina van Hilde, hier komen af en toe foto's bij.
https://picasaweb.google.com/1182645061 ... f1mLnFiQE#

Uiteraard hopen we dat het nog een tijd zo goed blijft gaan. Veel mensen denken omdat het zo goed gaat met Hilde dat er een kans op een wonder is. Die kans is er niet. Er zit heel veel vrije ruimte in zo'n kinderhoofdje zodat de tumoren door kunnen groeien zonder dat ze daar nu last van heeft. Nogmaals wil ik degenen bedanken die een blijk van medeleven heeft getoond
Mocht je nog een kaartje willen sturen, dan maak je haar wel blij. Ze kan de post ondertussen weer zelf bij de deur vandaan halen.
Hilde Hoogenkamp
Bernhardlaan 21
8471 rm wolvega

Goed dat je het laat weten Sjoerd.

Goed ook om te horen dat ze dat ze niet meer zo ziek is en misschien ook even kind en gelukkig kan zijn.
Geef haar een dikke knuffel van mij!

Sterkte verder.
Ongelofelijk dat dit kan. Ik heb zelf twee meisjes van drie en vijf. Ongelofelijk.

Groeten, Cyril

Toen Hilde ernstig ziek werd, hebben een paar collega's van ons een inzamelactie gehouden zodat wij met het gezin nog iets moois konden doen.
We dachten in eerste instantie aan een weekendje Schiermonnikoog. Het is uiteindelijk wel iets in die richting geworden maar toch ook weer iets heel anders.

Ooit was ik van plan om een rondvlucht te maken met een piloot die voor zijn brevet vlieguren moet maken, maar dat was er nog nooit van gekomen. Ook wilden we altijd nog eens naar het eiland Helgoland. Een tijdje terug hadden we bedacht dat dit wellicht te combineren zou zijn en dat dit een leuk uitje zou zijn voor ons gezin.

Op internet kwamen we terecht op de site meet-a-pilot.com waar potentiële passagiers en piloten bij elkaar gebracht worden. Na een mailwisseling waarbij ik de situatie en onze wensen heb uitgelegd wilde de eigenaar van de site, die zelf ook vliegt,ons wel naar Helgoland brengen. We konden dan van 11 tot 4 het eiland bekijken.

Woensdagmorgen moesten we er om kwart over negen zijn. Toen we bij het raam met de piloot stonden te praten zagen we een lesvliegtuigje tijdens het starten plotseling hard remmen, waarna er grote rookwolken opstegen. Al snel kwamen de hulpdiensten aangesneld. Even was het onzeker of we nog wel konden vliegen maar na 20 minuten bleek de schade mee te vallen en werd de startbaan weer vrij gemaakt. We gingen daarna al snel naar het toestel toe, een Cessna 172 uit 1980.

Rond 10 uur gingen we de lucht in. We hadden goed zicht en alles ging voorspoedig. Toen we de Duitse waddeneilanden achter ons hadden gelaten, kwamen we in een wolk terecht. Hierachter zat echter een zware regenbui met een cumuluswolk.
We stuiterden door de lucht en de regen kwam zelfs wat naar binnen. Dit was niet helemaal de bedoeling en de piloot was ook wat geschrokken. Gelukkig heeft dit niet lang geduurd en achter de wolk was een heldere blauwe lucht waar in de verte Helgoland al was te zien.
Het vliegveld van Helgoland ligt op het kleinere eiland Düne. In de 18e eeuw zat dit nog aan het hoofdeiland vast maar na een storm is dit van elkaar gescheiden.
Bij de landing lagen de zeehonden op het zuidstrand ons al op te wachten. Vanaf het vliegveld liepen we zo de duinen in en het noordstrand op. We konden hier een strandbuggy lenen, ideaal met Hilde. Ook aan deze kant waren in het water en op het strand veel zeehonden te zien op zo'n 10 meter bij ons vandaan.

We zijn na een uurtje rondkijken op dit strand met een veerboot naar Helgoland gevaren. We konden in de haven gelukkig een bolderkar voor Hilde huren.
In het dorp liepen nog best veel toeristen rond, die vooral voor de tax free shops leken te komen. Het eiland bestaat uit een onderland en een bovenland en het heeft ongeveer 1200 inwoners. Wij zijn eerst naar het bovenland gegaan, dat op 60 meter hoogte ligt. Hilde kon het eerste stuk met een lift naar boven. We zijn het hele eiland rond gelopen, waarbij we Hilde met de bolderkar af en toe wat trappen op moesten tillen. Bovenop was het iets frisser door de wind maar het was lang niet zo slecht weer als voorspeld. Gelukkig hadden we steeds het zonnetje erbij. Aan de noordkant van het eiland vlak bij de rots Lange Anna zitten veel Jan van Genten. Op een strandje hebben Erik en ik gezocht naar barnsteen. We hebben een handvol doorzichtige steentjes meegenomen, maar of het ook barnsteen is?

Na ruim twee uren wandelen en rondkijken waren we weer terug in het dorp. Hier hebben we nog snel wat gedronken en gewinkeld. Ik heb nog twee flessen whisky gekocht, wat 40% in prijs scheelde met Nederland. Toen werd het alweer tijd om terug te gaan naar Düne. We konden ook meteen door naar het vliegveld, want om half vijf zouden we alweer terugvliegen. Een uur na het opstijgen landden we alweer bij Eelde.
We kwamen deze dag tijd tekort maar hebben enorm genoten. We hebben echt een prachtige dag gehad en er een goede herinnering bij.
Sjoerd

en nog een paar foto's...

Prachtig! Wat mooi dat dit allemaal kan he, dat zal genieten zijn geweest voor jullie

sjoerd en familie

ik hoop dat jullie nog veel van deze dagen kunnen meemaken
met elkaar.

gr. lucky nero

Mooi stuk om te lezen Sjoerd, jullie hebben een prachtige dag gehad.

super om jullie zo gelukkig te zien,hou het zo lang vast,deze momenten worden in jullie geheugen gegrift voor nu en in de eeuwigheid

geniet er met volle teugen zolang het mogelijk is , grt Chris

Goed om te zien dat jullie nog een leuke dag gehad hebben...

Dat soort momenten geeft jullie hoop ik weer een boel energie!
Trouwens, wat een prachtige foto daarbuiten met je dochter.
Een grietje met pit zo te zien. (maar dat hebben we ook kunnen lezen)
Het is erg fijn te lezen dat jullie naast het verdriet zo van elkaar kunnen genieten.

Prachtig dat collega's van jullie dit mede mogelijk hebben gemaakt.
De wereld is toch niet zo triest als we denken en ervaren.
Je ziet Hilde genieten in de bolderkar, mooier kan toch niet.
Hopelijk kunnen jullie van nog meer van dit soort activiteiten genieten.

Tijd om weer eens wat te laten horen over Hilde.
Hilde heeft na een goede periode sinds een paar weken last van de tumoren in haar hoofd.
We hebben twee keer gedacht dat het wel heel hard achteruit met haar ging, maar daarna trad toch enig herstel op.
Ze heeft extra medicatie gekregen om de druk in het hoofd te verlichten en daardoor kan ze er weer een tijdje tegen.
Hilde heeft sinds deze medicatie regelmatig trek en eet van alles. Voor ons mooi om te zien, want de laatste maanden at ze weinig tot niet. Verder slaapt ze veel, dan ga ik vaak even met de metaaldetector op pad.
Op de goede momenten wil ze graag naar buiten of met Erik spelen. Dan wordt er ook wel gelachen en heeft ze echt plezier.
We hopen dat we haar nog een tijd bij ons kunnen houden, maar we beseffen wel dat we ondertussen de laatste fase zijn ingegaan.
Hierbij nog een recente foto van onze kleine meid.

Wat een pracht van een glimlach.

Groeten.

mooie foto sjoho ondanks alles heeft ze gelukkig nog leuke momenten

gr ed