Hallo Goudzoekers.

Binnenkort ga ik eens kijken of er nou echt goud in de grond zit in nijverdal. Heb inmiddels de lokaties waar ze vroeger hebben gezocht kunnen achterhalen en ga daar in de buurt eens een kijkje nemen en een lading zand mee naar huis nemen om eens dit zand te onderzoeken.

Ik houd jullie op de hoogte of het ook gaat lukken


Geschiedenis: Goud op Nijverdal
Tweehonderd jaar geleden was het huidige Nijverdal nog een groot gat. Letterlijk! Een zompig moeras met verraderlijk diepe plassen. De keuterboertjes, die eromheen woonden, aan de voet van de omringende bergen, noemden dit het Koeveen. Hun vee liep los op de hoger gelegen heidevelden. Maar geregeld verdwaalde er een koe, en als die in het veen belandde, dan was ze onherroepelijk ten dode opgeschreven. De modderige bodem zoog alles op en liet nooit meer los. Nee, in dat gevaarlijke veen moest je niet komen!
In 1835 nam de Engelsman Thomas Ainsworth zijn intrek in de havezate op de Eversberg, aan de rand van dat veen. Hij was hier naartoe gestuurd door de Nederlandsche Handel-Maatschappij, een internationaal opererend concern, dat handelde in alles wat maar van waarde was. Op de kruising van twee belangrijke verkeersaders, de zandweg Zwolle-Almelo en de rivier de Regge, die van Goor naar Ommen stroomde, bouwde hij een handelshuis. Het zou hem geen windeieren opleveren, maar gouden eieren!
Thomas was een technische man. Hij had de schietspoel uitgevonden, waarmee het mogelijk was geworden om veel sneller en beter te weven dan daarvoor. In Goor had hij al ultramoderne textielfabrieken opgericht. Maar hij bleef nieuwsgierig in de natuurwetenschappen. Toen hij de omgeving rond zijn nieuwe woonoord verkende, zag hij goud in de bergen glinsteren. Ondernemend als hij was, besloot hij om dat te delven en te verhandelen. Zijn werkgever was dolenthousiast, maar er mocht beslist geen ruchtbaarheid aan gegeven worden. De Nederlandsche Handel-Maatschappij wilde persé voorkomen, dat er goudkoorts uit zou breken. Daarom werd als dekmantel ook hier een textielfabriek gevestigd.
Er werd dom werkvolk van buitenaf aangetrokken. Zij groeven diepe gaten en mijnen in de bergen. Enorme hoeveelheden zand werden gezeefd. De korreltjes goud, die in de zeven achterbleven, werden zorgvuldig door Thomas verzameld en veiliggesteld. Alles is het geheim. Dat maakte van hem een kluizenaar. Hij zonderde zich af in de havezate. Dat was niet zo moeilijk. De mensen bemoeiden zich sowieso niet met die zonderlinge buitenlander. En ook niemand vroeg zich af, waar ze mee bezig waren. Je deed gewoon wat de baas je opdroeg. Verder niet zeuren.
Het restproduct bestond uit zand en grind. Dat lag in de weg en moest afgevoerd worden. Duizenden kubieke meters werden in het Koeveen gedumpt. Langzamerhand steeg de bodem. De bevolking was er blij mee. De keuterboertjes kregen vaste grond onder de klompen. En tegelijkertijd had Thomas zo een goede reden voor de graverij gegeven. Eindelijk kon er in het nieuwe dal, dichtbij de handelshuizen en de fabriek, gewoond worden! Dat werd dan ook grif gedaan door de nieuwkomers. Het woon-werk verkeer was slechts enkele tientallen meters. De Nederlandsche Handel-Maatschappij gaf het Koeveen een nieuwe naam: Nijverdal.
Tegelijkertijd slonken de bergen door al dat gegraaf. Het verschil tussen hoog en laag werd steeds kleiner. Wat eens bergen waren, is nu gereduceerd tot heuvels. Erosie door menselijk toedoen.
Maar, al na een paar jaar, bleek dat de goudader leeg gegraven was. De arbeiders werden ontslagen en zochten hun geluk elders. Nijverdal verloederde. Thomas stierf in eenzaamheid. Rond 1850 werden de verwaarloosde gebouwen verkocht aan de gebroeders Salomonson, die er weer een florerende textielfabriek van gemaakt hebben.

Bijna niemand weet nog van deze geschiedenis. Alleen in de streektaal leeft de historie voort. Nijverdallers zeggen nog steeds, dat ze ‘op’ Nijverdal wonen. Onbewust zeggen ze daarmee dus, dat er nog iets onder ligt. Ook zeggen ze, dat ze ‘in’ de berg gaan wandelen, en niet erover. Wie weet nu nog, dat ze dan in feite door de oude mijnschachten lopen? Ook oude plaatsnamen geven een vingerwijzing. Ten westen van Nijverdal ligt Het Stut; nog een duidelijke afgraving. De naam Stut verwijst naar de vurenhouten stutten, waarmee de mijnschachten overeind gehouden werden.

Een halve eeuw later, in 1901, reisden twee mannen per trein door Nijverdal. Daar zagen ze vanuit de coupé iets in het zand van Het Stut glinsteren. Ze hadden in Zuid Afrika goud gedolven, dus ze wisten wat ze zagen. Binnen de kortste keren groeven de heren Hompes en Frank de glimmertjes op. In hun kielzog kwam een legertje gelukzoekers mee. Aldus ontstond alsnog de goudkoorts, waar de Nederlandsche Handels-Maatschappij zo bang voor was geweest. De naam ‘Goudzoekerspad’ naast het spoor herinnert nog aan deze periode. Helaas bleek de hoeveelheid goud te weinig te zijn voor grootschalige exploitatie. Als ze geweten hadden, dat Thomas hen al vijfenzestig jaar eerder vóór was geweest, dan hadden ze zich de moeite wellicht van tevoren bespaard. Ze dropen al snel weer af.

Inmiddels zijn we alwéér een eeuw verder. De techniek heeft niet stil gestaan. Ook minieme hoeveelheden goudstof zijn nu goed en relatief gemakkelijk uit de aarde te destilleren. Het restant van het door Thomas opgegraven zand bevat nog voldoende goud om dit opnieuw op te graven en met water te zeven. Wordt er daarom nu volop in het oude Koeveen gespit? Onder het mom van een noodzakelijke parkeergarage is dat zand als modder opgezogen en gefilterd. Lang niet elke Nijverdaller ziet het nut van die parkeergarage in. Of is er een andere reden? Zou je kunnen zeggen, dat het verdronken Gouden Kalf uit het gedempte Koeveen wordt opgegraven?
Ook in het verlengde van Het Stut zijn nieuwe stutten geslagen. Deze keer in de vorm van stalen damwanden. Nu wordt als reden van de graverij een verkeersader genoemd. Of is het een goudader? Maandenlang hebben modderschuiten zand, keien en mineralen opgezogen en, buiten het zicht van nieuwsgierigen, gescheiden. Hoe groot de gedolven hoeveelheid goud is, blijft een goed bewaard geheim…

Mooi stukje Nederlandse geschiedenis, succes met het delven !

Mooi verhaal zeg, ik zal er ook eens gaan kijken(is niet zover van deventer)

Ik woon in Zwolle dus ook lekker in de buurt van wellicht goud

hi goud delvers
Wist dit natuurlijk ook al heel lang maar ben nooit op het idee gekomen om er iets mee te doen, waarom zou ik, met de maas en roer
voor de deur.
Geologisch gezien zal het hier om oude rivier afzettingen gaan, met als oorsprong Zwitserland.
Ben benieuwd wat je er van bakt Louis, we zullen het wel horen in de toekomst.
Groet
Gerrit

ik ga dit zeker volgen als het wat is sta ik ook meteen aan de rivier haha
ga je met je hibanker zoeken want dan kan je wel veel grond verzetten en wie weet vind je aardig wat
veel succes

Vandaag wat lokatie onderzoek gedaan en vond oa dit: http://nos.nl/audio/304998-het-oog-gold ... erdal.html

Dus we gaan scheppen op het goudzoekerspad!

De lokatie is bekend, Ik ga naar de plek waar de eerste goudmonsters vroeger ook zijn gegraven. volgende week ga ik op pad met een vriend van me en we nemen een partij emmers en scheppen mee, op zoek naar goud in Nijverdal.

Helaas kan ik de highbanker niet meenemen omdat op de plek waar ik wil gaan zoeken geen water is. Ik zal dus eerst een partij zand thuis doorzoeken.

Foto's ed volgen.

Hi Louis
In zand zit geen goud, spaar je de moeite.
Denk dat die 2 grappenmakers Het zand hebben gepepert met goud uit zuid africa, om zo een concessie los te kunnen krijgen.
Dit is wereldwijd altijd al een truck geweest om claimes te verkopen.
Zoals je in het nos stukje hoort, hadden zij 0,0 gram gevonden.
Groet
Gerrit

Hoi Gerrit

Kleine nuance aan het verhaal:

Uit de eerste bodemonderzoeken bleek:
het ingezonden monster bevatte 50 mg goud en 250 mg zilver per kg grond.
Uit het rapport bleek verder dat elke kilo erts voor fl 0,04 aan goud
bevatte, oftewel fl 40,- per 1000 kg erts, terwijl het rendement van een
gemiddelde goudmijn in die tijd fl 32,- per 1000 kg erts bedroeg.

Daaruit kun je wel opmaken dat ze met de uitslagen hadden geknoeid om concessie binnen te krijgen, echter uit het tweede onderzoek bleek:

Ingenieurs van de Staatsmijnen in Limburg stuurden 10 monsters naar
Delft voor onderzoek. Het resultaat was teleurstellend. De meeste
monsters, 7 van de 10, bevatten goud, maar in zulke geringe hoeveelheden
dat deze erts uit commercieel gezien geen waarde heeft. Die
hoeveelheden per m3 erts varieerden van 0,035 g tot 0,086 g. De waarde
aan goud in de erts bedroeg hoogstens fl 0.08,- per 1000 kg of 14 cent
per m3 grond.

Dit was toch een aanzienlijk ander resultaat dan uit het eerste
onderzoek. Slechts de tweede 100 gram uit één enkel monster bevatte 0,2
gram goud, oftewel een bedrag van fl 0,28 per m3 grond. Een bittere
teleurstelling voor de exploitanten, met als gevolg dat het verzoek tot
concessie werd ingetrokken.

Dus bewijs is er dat er goud in het zand zit, maar wel een kleine hoeveelheid. Dus het proberen waard.

Nu ik hier toch maar mee bezig ben ben ik er gelijk maar helemaal ingedoken.

ik ga alle mogelijke informatie van wat er precies is gebeurd in Nijverdal uitzoeken.

via het rijksarchief krijg ik vandaag kopieën van het inschrijfregister van de Mijnwet, ze hebben voor mij het hele rijksarchief doorgespit en alleen een inschrijfregister van de miijnwet gevonden met alle afspraken erin.
verder heb ik de gemeente nijverdal aangeschreven, en degene die toen de tijd de bodem onderzoeken hebben gedaan, de tu delft toen de tijd Polytechnische Hogeschool genaamd en de staatsmijnen limburg die ook onderzoek hebben gedaan. wellicht is er wat te vinden in hun archiefen.

het eerste verhaal wat ik gebubliceerd had was trouwens niet het juiste verhaal, hieronder de juiste versie tot dusver.

Op 1 januari 1881 vond de opening plaats van de spoorlijn Zwolle-Almelo. Grootste obstakel bij de aanleg hiervan was de Nijverdalseberg. Deze werd door honderden arbeiders letterlijk afgegraven. Het zand werd gebruikt om de tracés tussen de Nijverdalseberg en Raalte en tussen Nijverdal en Wierden te kunnen ophogen. Niemand kon vermoeden dat 20 jaar later in het Nijverdalse Ravijn een heuse goudkoorts zou uitbreken.
Goudmijn
De heren Emanuel Hompes uit Den Haag en Samuel Frank uit Watergraafsmeer dienden in oktober 1901 een verzoek in bij Gedeputeerde Staten van Overijssel om goud te mogen delven in het Ravijn van Nijverdal. De toestemming werd verleend. Op 12 januari 1902 lieten Burgemeester en Wethouders het besluit wereldkundig maken voor het gemeentehuis en de kerk van Hellendoorn en de kerk van Haarle. Hompes en Frank hadden ervaring met het delven van goud. Zo hadden zij in Zuid-Afrika een behoorlijk kapitaal opgebouwd met de exploitatie van een goudmijn. Uit vooronderzoek was gebleken dat een proefmonster uit het Ravijn per 500 gram 25 milligram goud en 125 milligram zilver bevatte. Uit het rapport bleek dat per duizend kilogram erts voor 40 gulden goud gewonnen kon worden, 8 gulden meer dan bij gewone goudmijnen. Op basis hiervan kregen Hompes en Frank steun van verschillende geldschieters.
Afgraven van grond
De exploitanten kochten een stuk grond van landbouwer Rutgers ("Kupers Teunis") uit Hellendoorn. Ze vestigden zich tijdelijk in café De Budde, waar ook een opzichter uit Hilversum logies kreeg, die met 25 arbeiders aan de werkzaamheden begon. Ze legden loopgraven aan van ongeveer 12 meter diepte. Uit verschillende grondlagen werden grondmonsters genomen en naar laboratoria gestuurd. In de begintijd leek het een succesvol verhaal. De arbeiders zagen de goudschilfers glinsteren in het rulle zand.
Teleurstelling
De landelijke overheid gelastte na verloop van tijd een onderzoek door een hoogleraar uit Delft, met als doel het waarheidsgehalte van het verhaal en het goudgehalte van de grond vast te stellen. Maar het duurde even voordat het definitieve onderzoeksrapport verscheen. In de tussentijd daalde de koorts langzamerhand. "Gek, we zijn een half jaar bezig het lijkt wel of we in die tijd het meeste goud er uit hebben", sprak Hompes. Het Delftse onderzoek wees hele andere cijfers aan dan de voorstudie: "De monsters […] bevatten goud, maar het resultaat heeft het tevens meer dan waarschijnlijk gemaakt, dat deze hoeveelheid uit een commercieel oogpunt geen waarde heeft." De loopgraven en sleuven werden gedicht, de arbeiders werden ontslagen en de heren Hompes en Frank vertrokken weer. Alleen een fietspad door het Ravijn, het Goudzoekerspad, herinnert aan deze roemruchte maanden Nijverdalse geschiedenis.

ik kan echt niet wachten tot je wat monsters hebt gehaald en wie weet zit er wel wat in
hopelijk meld je dat meteen op het forum kunnen we allemaal mee kijken en wie weet een echte gold rush opstarten haha

Ik heb inmiddels vanuit het mijnregister uit het rijksarchief de exacte locaties gevonden waar het mijnveld Erika heeft gelegen en waar ze proefmonsters (loopgraven en trechtervormige kuilen) hebben gegraven.

Donderdag ga ik met een auto vol emmers naar Nijverdal

Here we come HAHA

Hi Louis
Sucses en laat maar zien dat Nederlandse goud.
Groet
Gerrit

waar blijven de goudfoto s


tip van de ed
ook al lukt het niet altijd blijven door gaan nooit opgeven

veel succes

Ik heb mijn blue bowl concentrator alvast klaar gemaakt, aangezien het toch om hele kleine flintertjes goud zal gaan als het in de grond zit, dan kan ik het zand beter eerst zeven en dan door de concentrator halen ipv eerst door mijn sluicebox. wel wat meer werk, maar meer kans op resultaat.

Vandaag naar Nijverdal gereden, met de bus van een vriend via onverharde wegen naar de plaats van bestemming.

Het was lang zoeken om een plek te vinden waar de grond het minst was aangetast, overal waren ze langs het goudzoekerspad bezig met een nieuwe tunnel aanleggen en zandwinning, uiteindelijk een plek gevonden waar ze ook in 1901 proefmonsters hebben gegraven, sommige kuilen en oude loopgraven kon je nog vaag zien zitten waar ze gegraven hebben.

Het zand zeven, ga toch maar een fatsoenlijke zeef aanschaffen, uiteindelijk te grof gezeeft, dus te veel kleine steentjes in blue bowl.

Heb één emmer zand door de blue bowl gehaald, achteraf beter eerst door de sluicebox kunnen halen want teveel grind (kleine steentjes) in het zand, heb dus uiteindelijk een bak met grind over gehouden en dat moet ik nog eens rustig met daglicht gaan onderzoeken.

De volgende 15 emmers ga ik door de sluicebox halen tzt.

Ik hou jullie op de hoogte!

Erg leuke tread dit louis

Hallo louis, erg leuk onderwerp,ben zeer benieuwd of je wat flittertjes vind
De holterberg is trouwens een afzetting van een ijstijd opgestuwd door gletchers vanuit noorwegen,zweden en finland
Dus goed mogelijk dat er goud te vinden is,want daar kun je goed goud vinden
Veel succes
Groeten ;goldpixel

Hi Louis
Leuke reportage.
Hoe zit het eigenlijk met je handmatig pannen ?
Het goed handmatig pannen is het meest belangrijke om als eerste goed onder de knie te krijgen.
Als ik het eindresultaat van de bowl zie, is het hooguit 2 minuten werk met een pan om te kunnen zien of er goud in zit.
Aangezien het hier, mocht er goud in zitten, toch om micro goud gaat, zou je ook een grote keuken zeef kunnen nemen voor die kleine
steentjes eruit te zeven maar zoals ik al schreef, met een pan gaat sneller.
Veel sucses.
Ga je ook naar de dda zoekdag, we zouden ons daar kunnen treffen.
Groet
Gerrit

Hallo Gerrit

mijn goudpan is onderweg vanuit de States, er was wat mis gegaan met de verzending van mijn highbanker, de hopper en pomp ontvangen, maar de sluicebox en de goudpannen zijn terug gestuurd, dus even afwachten daarop.

Bedankt voor de tip met de zeef.

De zoekdag? wanneer is dit dan en waar?

Eerste emmer: Geen goud!

Wel vermoed ik dat ik door mijn nieuwschierigheid een foutje heb gemaakt om na de eerste blue bowl clean up al het grind en zand te zeven, hierdoor heb ik het micro goud zo het afvoerputje in laten lopen denk ik.

Maargoed, van je fouten leer je, nog heel wat emmers te gaan :) en dit is allemaal ter voorbereiding op onze trip naar duitsland/zwitserland in mei 2013.

Ondertussen ook onze waterpomp getest samen met de dredge zuigmond die ik gebouwd heb, dit liep nog niet zoals verwacht, Uit de pomp kwam een stoot olie/benzine met water eruit bij de eerste pogingen, en dat terwijl deze nieuw is.
Ook kregen we één aansluiting van de slang niet goed erop (miste een rubberen ring) waardoor de pomp niet goed vacuum kon zuigen. volgende poging next week. wellicht moeten we de slangen ook eerst helemaal vol laten lopen met water ?!?