Goedenavond,

Ik zoek al een aantal jaren met veel plezier in mijn woonplaats in Noord-Brabant. Er is hier qua geschiedenis voldoende gebeurd en er worden regelmatig leuke vondsten opgevist. Ik vraag altijd netjes toestemming aan de boer of ik een akker op mag en ik laat altijd alles netjes achter. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit afval of open gaten heb achter gelaten. De laatste maanden echter is de fun wat minder geworden. De reden hiervoor is dat er sinds enkele maanden een persoon actief is in de regio die het niet zo nauw met de regels neemt. Dan bedoel ik dus: geen toestemming vragen en de akkers vol met gaten achterlaten. Vandaag was het dus ook weer raak. Ik had toestemming om over een leuke akker te gaan en zag bij aankomst al dat er op veel stukken gegraven was. Diegene had dus wéér NIET de moeite genomen om zijn/haar gaten dicht te gooien. Op sommige stukken waren het niet eens gaten meer te noemen maar waren het gewoon echt kuilen. Ook is er gegraven op een stuk waarop wintertarwe was ingezaaid. Het gaat dus echt om iemand die er compleet lak aan heeft. Meestal gooi ik die gaten snel even dicht, maar er zijn natuurlijk grenzen. Ik ben nu dus bang dat een (of meerdere) boeren straks iets hebben van: het is elke keer weer een teringzooi, er mag niet meer gezocht worden.

Mijn vraag is nu: hoe dient zoiets aangepakt te worden. Ik kan niet overal tegelijk zijn en de boer dus ook niet! Heeft er iemand anders ook ervaring mee?

Alvast bedankt!

Ik kom dit ook tegen.
Soms tot vervelens toe, zelfs al meegemaakt als ik voor de Archeologische Dienst Raakvlak (Brugge) moet detecteren.
Dat we kuiltjes tegenkomen, van de avond voordien, of tijdens de nacht.
En dat dan nog op een archeologische site.
Gewoon om, dadelijk de buikkrampen ervan te krijgen.
Als ik ergens een zoeker op het veld zie, stap ik er gewoon op af.
Je hebt vlug door, of het een verstandige zoeker is of niet.
Liggen er veel open putten, vraag ik dadelijk " van wie heb je de toestemming ".
Meestal is het dan van hmmm, ja ik dacht .......
Dan zeg ik, hoeveel tijd heb je om de gaten te dichten, en de akker te verlaten.
Cru, misschien ?
De volgende keer heeft ie dan wel zijn lesje geleerd.
En word er nog eens hartelijk om gelachen.
Het is maar hoe je het aanpakt.
Tegenhouden kan je toch, nooit niet.

Een heel groot en diep gat graven.....laagje takken erover......beetje bladeren en zand.........
Zulke klojo's zijn vervelend, maar met hun gaten dichtgooien kom je er niet, sowieso met de boer opnemen, die kan meer dan jij!
Groet
Gert

Ik vraag altijd netjes toestemming, maar het komt wel eens voor dat je de boer niet kan vinden. Hij woont ver weg of in een anderen plaats. Ik maak mijn gaten dicht als de boer daar om heeft gevraagd.

maakt niet uit of de boer er om vraagt gewoon alles netjes achterlaten dus gaten dicht en rommel meenemen
gr marin

tja allemaal heel herkenbaar en zou niet moeten zo,af en toe net een kindercrèche voor volwassen kerels die elkaar het licht(of een muntje) in de ogen niet gunnen maar zoeken al 20 jaar en schreeuwen het hardst van wat wel en niet mag maar vergeten dat ook hun hier aan mee hebben gedaan,...die vitrine moet voller en is nooit genoeg,daar word ik even niet goed van....

let wat meer op jezelf voordat je iemand anders aanwijst zeg ik!

(dit is niet persoonlijk richting jou a.u.b. dus vat het niet verkeerd op please

fijn weekend voor allen en dat er weer mooie vondsten gedaan mogen worden

greetz danny

he blijft een probleem die gaten en zooi,en dat zal altijd wel zo blijven.

het heeft soms wel zijn voordelen. als ik akkers ga spotten, let ik ook extra op gaten.
waar gaten zijn moet haast wel wat liggen, dus iedereen bedankt voor het openlaten van de gaten, hierdoor heb ik juist wat nieuwe middeleeuwse akkers erbij gevonden,met als resultaat..............

Dank u allen voor de reacties

Prettig weekend met mooie vondsten toegewenst

Het blijft inderdaad vervelend.
Ik zoek zelf o.a. al 3 jaar op een bepaalde akker en daar is ineens ook iemand anders bezig.
Deze persoon zoekt zelf echt al vele jaren..... ik ken hem ook.
Zeer gerespecteerd persoon met echte topvondsten en bekend in de hele zoekerswereld.
Echter maakt deze persoon er een rommel van, gooit blik gewoon weer terug al dan niet in de gegraven krater.
Dicht gooien ho maar en toestemming vragen meestal wel maar ook daar neemt hij het niet zo nauw.
Als ik hem tegen kom altijd even keurig en aardig maar ondertussen maakt hij de relaties kapot met de boeren in de omgeving.
Dit komt denk ik dat desbetreffend persoon is blijven haken in de tijd. In het begin van de detectoren op de particuliere markt was hij er al bij.
Toen maakte het denk ik ook allemaal niet zo veel uit. Die enkele zoeker van het land die over een akker banjerde maakte niet zo veel uit.
Nu de akkers zowat overspoeld rake door de 1 na de andere zoeker is focus gericht op de relaties en de staat van de akker.
Ook instanties denken steeds slechter over zoekers. Omdat sommige mensen dit niet willen zien wordt het helaas ook steeds lastiger voor zoekers
die het wel goed willen regelen. Zal ook altijd wel zo blijven.
Je kan desbetreffend persoon aanspreken op zijn toestemming en/of gedrag maar als hij hier niks mee doet kan je bij constatering de boer inschakelen lijkt mij.
die zal er korte metten mee maken. Helaas zal dit ook op je eigen toestemming uitwerking hebben. Als de boer de resultaten van de zoekers ziet die het verprutsen zal hij uiteindelijk eieren voor zijn geld kiezen en helemaal niemand meer willen op zijn akker...........

Voelt iemand zich aangesproken dan kan ik alleen zeggen jammer dan, wie de schoen past trekt hem aan.

Herkenbaar!

Zag pas ook weer iemand schichtig op een akker rondlopen.
Ik heb er dan wel pret in om erop af te stappen en te vragen; Weet jij wie de eigenaar is van deze akker ? ik vraag het op een toon dat de akker wel eens van mij zou kunnen zijn. Binnen 2 seconden weet je dan genoeg, en erg leuk om volwassen mannen zich als een kind te zien gedragen wat gesnapt is bij het pikken van een snoepje. Als ze wel toestemming hebben is het ook meteen duidelijk.
Wat ik wel vreemd vind is dat ik hier op het forum alleen maar brave mensen hoor, en op de akkers toch ook behoorlijk wat lui tegen kom die gewoon hun gang gaan...?
Frappant is wel dat de zoekers die ik tegenkom ook vaak niet op dit of een ander forum zitten (zeggen ze). Denk dus wel dat een forum als deze een zeer positieve opvoedende functie heeft. Ook ik heb hier al veel geleerd over de etiquette!

Mijn ervaring is trouwens dat vrijwel geen enkele boer er problemen mee heeft als je het vraagt,en na een dag zoeken zijn de ontmoetingen en de gesprekken met de landeigenaren vaak hetgene waar ik savonds nog van na geniet!

Ik lees dat je rond je eigen woonplaats zoekt, zelf ben ik ook een puur lokale zoeker en dan zijn de relaties met de landeigenaren en boeren extra belangrijk.
Het zijn meestal zoekers van buitenaf die er laconiek mee omgaan. Ze tuffen vele kilometers rond op zoek naar lege akkers en nemen dan niet altijd de moeite om eerst na te gaan van wie die akker is.
Als een lokale zoeker dit flikt, krijgt-ie al snel een slechte naam en verpest het voor zichzelf.
Het enige wat je er tegen kan doen is zorgen dat iedere boer en landeigenaar jou kent of gaat kennen als zoeker die het wel serieus neemt.
Ik ga er nog verder in door mn vondsten permanent openbaar tentoon te stellen en samen te werken met de lokale historische kring(en).
Dit levert veel goodwill en nieuwe zoekgronden op. Op behoorlijk wat mag ik inmiddels als enige nog zoeken omdat landeigenaren zien dat de vondsten gedaan door mij niet verloren gaan in de anonimiteit maar hier blijven, zichtbaar voor iedereen, en voor altijd.
Er is hier in de afgelopen decennia al veel te veel verdwenen aan lokaal erfgoed.
Dit probeer ik ook over te brengen naar boeren en landeigenaren, naar de historische kring en zelfs naar de gemeente toe.

Proficiat Vince 100 !
gr.
Roel.

dat gaat niet lukken dit weekent

geen tijd

ik moet dit jaar nog los komen

Ga er maar vanuit dat je dit positief bedoeld Roel!
De meeste zoekers delen mijn insteek niet en zijn ook niet bereid hier aan mee te doen.
Gelukkig zien een groeiend aantal landeigenaren hier het nut wel van in.
Meenemen in mn graf kan ik de vondsten toch niet, vind het belangrijk dat de vondsten blijven waar ze horen en vind het genoeg wanneer mn naam eraan verbonden blijft als vinder.

u7


Kijk, dat is dus al wat ik meer dan 40 jaar hier doe.
Heb nog nooit hier aan een boer wat hoeven vragen, zij weten hier ook met wie ze van doen hebben.
Ze weten ook allemaal met mijn samenwerking met de arch. Diensten.
En ja, in het verleden ook veel zoekers hier, kende ze bijna allemaal en heb vaak gevraagd of zij ook alles wilden aanmelden, altijd werdt er gezegd dat zij dit deden, maar tot heden is dat maar door 1 persoon gedaan.
En dat vind ik nu niet kunnen, ga je zoeken op site met arch interesante vondsten, meld dit dan ook, want de geschiedenis van een gebied, daar doen we het voor.
O, en de gaaten, daar hadden we vroeger niet zo een last van, want ik heb zo een 25 jaar lang altijd een klein plantschopje gebruikt.
Toen wist men nog niet beter en men durfde toen niet met een grote schop op pad, want je zou maar eens gepakt worden.
ja, waren andere tijden toen.
gr Mat

Je wordt er soms niet goed van. Ik ben ook meerdere keren een veelbelovende akker misgelopen omdat de boer vervelende ervaring had met dit soort zoekers...

En hoe moeilijk kan het nu zijn, eventjes de boer om toestemming vragen. Mocht je niet weten wie het is, gewoon bij het dichtsbijzijnde huis aanbellen en even vragen, die weten het vaak wel.

Vandaag even gevraagd bij het dichtsbijzijnde huis, bleek de eigenaar van alle akkers in de omgeving te zijn. Hij vond het geen probleem en zei dat er ongeveer 6 akkers gepacht waren door boer. Ben naar de boer gegaan en hij gaf me ook toestemming voor alle akkers. Ze zijn ook nog eens erg groot, dus ik heb voorlopig weer genoeg akkers om te gaan zoeken.

En ja, netjes achterlaten is natuurlijk vanzelfsprekend (helaas niet voor iedereen...)

Zoek ze en fijn weekend!

Gelukkig hebben de meesten van ons het fatsoen en kan onze hobby zo blijven bestaan. Zonder meewerking van boeren kan onze hobby niet bestaan. Ikzelf neem meestal even de moeite om het andere zoekers uit te leggen.
Ook beginnende zoekers die met me mee gaan kun je een hoop bij brengen en dan gaat het op den duur vanzelf. Het zoekt ook zoveel relaxter
Maar met sommige mensen valt niet te praten. Ik stopte een keer bij een zoeker om puur uit belangstelling even een praatje te maken en diegene stond op scherp om uit te halen met zijn schep omdat hij dacht dat ik de boer was
Jammer dat er zulke mensen bestaan.

Ik mag dan wel een beginner zijn. Maar ik zou ook niet iemand in mijn tuin willen hebben gewoon je gezond verstand gebruiken.

Ik heb nu op drie akkers gezocht een keer mee geweest met toestemming de andere keren zelf gevraagd chocolaatje of iets anders als ik toestemming krijg en je kunt nooit meer stuk.

Het is allemaal niet zo moeilijk toch?

Sven

[quote="Kadan"]Het blijft inderdaad vervelend.
Ik zoek zelf o.a. al 3 jaar op een bepaalde akker en daar is ineens ook iemand anders bezig.
Deze persoon zoekt zelf echt al vele jaren..... ik ken hem ook.
Zeer gerespecteerd persoon met echte topvondsten en bekend in de hele zoekerswereld.
Echter maakt deze persoon er een rommel van, gooit blik gewoon weer terug al dan niet in de gegraven krater.
Dicht gooien ho maar en toestemming vragen meestal wel maar ook daar neemt hij het niet zo nauw.
Als ik hem tegen kom altijd even keurig en aardig maar ondertussen maakt hij de relaties kapot met de boeren in de omgeving.


Naam en rugnummer aub !

hier zijn ook een paar zoekers die illegaal zoeken in frankrijk, of op zoek zijn naar munitie in duitsland en in de belgische ardennen, die verpesten alles voor ons in stees meer landen komt een zoek verbod, groetjes angelo

Angelo je kunt het wel in het belachelijke trekken maar feit is dat zoekers onder ons zoekplekken kwijtraken omdat anderen het verkloten. Zo raar is het dan niet dat hier irritatie over ontstaat lijkt me

ja je kan het op schelden maar dat zal altijd blijven komt er een verbod dan houd hun dat niet tegen

ik vraag altijd netjes toestemming Rommel neem ik meestal wel mee, gaten maak ik alleen dicht alls de boer mijn daar om gevraagt heeft, van wie ik mocht zoeken dat vraag ik altijd even naar, alls het niet hoeft doe ik dat ook niet, dat maakt de boer dan niks uit,

tsja ... wat zal ik hier nog even aan bijdragen.


2 dingen kan ik hier aan bijdragen:

1:

* ik snap niet dat zoekers de gevonden rommel niet meenemen. Het is zo'n kleine moeite , en dan weet je 1 ding zeker: je vindt het volgend jaar niet weer. !!!!
* ik heb het toch al opgegraven, en het is meestal geen ijzer. dus komt het in de "metaal x" bak
over 20 jaar heb ik vast van elke soort een hele hoop, kan de oud ijzer boer er nog wat mee...... vast genoeg voor een tankje brandstof.....


2 Het fijne contact met ( lokale) boeren moet je koesteren. zo heb ik een boer leren kennen, daarna zijn buurman, helaas lag er niet veel interessants op de akker van de buur-boer...
Maar door altijd even langs te komen, te laten zien wat er uit de grond gekomen is, en zo af en toe eens te bellen heb ik nu al de toezegging gekregen dat ik binnenkort op een terp waar familie van hem woont, mag zoeken
hij belt mij even wanneer ze gaan graven, en dan kan ik daar op een terp gaan zoeken.
om maar even extra te verduidelijken hoe fijn het is om goed contact met de boeren te hebben. ( en wat dat in sommige gevallen kan opleveren)

Niet te vergeten nog dat boieren onderling ook nogal eens contact hebben. dus als je aan boer vraagt of hij nog wat weet, hij wel weer de connecties heeft.

om dan af te sluiten; als ik een zootje maak van zijn akker, wil hij me er niet op hebben, en zal hij zeker in negatieve zin spreken over zoekeresa bij andere boeren, dus als ik dan bij de volgende buurman aan klop, mag ik er niet op !

dus altijd rommel mee , altijd gaten dicht. ( en ik kom na afloop meestal nog even langs de boer om te vertellen wat de resultaten zijn)

Met wijze groet,

Peter