Mijn eerste goede daad

slowstart

Nu nog geen jaar bezig en ik kan al terug kijken op mijn eerste goede daad, wat een heerlijke hobby is dit toch.

Een aantal weken geleden ging ik samen met een mede pieper op pad bij mij de polders in. Wij waren aan het zoeken op een stortakker waarvan de vondsten helaas best diep liggen, maar goed vol goede moed begonnen wij aan onze zoektocht en na een paar uur hadden wij allebei een paar leuke vondsten 17de eeuwse gesp, musket, kogels, muntjes heel gevarieerde vondsten niet echt veel maar zeker de moeite waard. In een van de laatste baantjes kwam plotseling deze ring naar boven. Deze heeft hier al in de DTM gestaan en ik weet wat het is.

Het was een soort van fopring die na de WW2 populair was. Aan de zijkant zat een balgje die je kon vullen en dan de grap van iemand natspuiten kon uithalen heel leuk om te ontdekken en een heel erg leuke vondst voor mij.
Ik had een foto van deze ring laten zien aan de boerin de keer nadat ik weer eens langsging. Zij vondt hem mooi maar verder niets,de keer daarop toen ik weer eens langsging om te zoeken en haar weer sprak ja toen kwam er van alles los. Zij had gesproken met meerdere mensen over deze vondst en wat bleek. er ging een lampje branden bij iemand. Een heel mooi verhaal kwam los.

Voor de oorlog was de boerderij naast haar in het bezit van een gezin die daar boter maakten. Toen de oorlog aanbrak moest haar man meevechten en is toen gestorven in de oorlog. Na de oorlog moest de boederij weer opgebouwd worden gezien haar man dood was kon zij dit natuurlijk niet meer zelf en heeft haar broer die de oorlog overleeft had met een paar andere soldaten deze taak op hun genomen. Zij hebben de boerderij weer opgezet en de soldaten zijn toen daarna weer vertrokken.

De broer is gebleven en is helaas jong gestorven. Nu komt het, haar broer had precies zo'n ring meegenomen of gekregen tijdens de oorlog en haalden daar in het dorp geintjes mee uit hij was nogal een grappenmaker volgens haar. Dit verhaal deed nog steeds de rondte in het dorp van deze man en zijn optimistische karakter na de oorlog, het scheen een heel leuk persoon geweest te zijn naar luid. Of ik de ring wou terugschenken aan haar werd mij gevraagd.

Natuurlijk zei ik dat zou een eer zijn. Deze mevr is nu bijna 94 en het moment dat ik deze voor mij kleine daad kon doen vondt ik best emotioneel. Zij woont nu niet meer op de boederij natuurlijk maar in een verzorgingshuis in de buurt. Ze stelde het op prijs als ik er verder geen poespas van wou maken. Want de buurt wou het al aankaarten bij de media. Nou daar hou ik al helemaal niet van dus dat vind ik prima Ik had deze ring ook bij John kuipers aangemeld ter DTM aangezien hij veel weet van kruisjes en derg. Hij heeft het verhaal opgepikt en maakt er een stukje van in het magazine van coinhunters hoe gaaf is dat. De ene moment loop je lekker op een weiland en dan komt dit langs. Ik denk dat ik nu overal aan de slag ken daar kan niet meer stuk

Sven.

Mijn eerste goede daad

Wie is er online