Een paar dagen geleden, een grof geploegd veld met zware klei, toch de uitdaging aangegaan!
Het eerste uur, kreeg alleen maar pijnlijke gewrichten van al dat gekluun op die bulten klei. Enige vondsten ho maar!
Wilde bijna de handdoek in de ring gooien toen ik eindelijk een redelijk signaaltje kreeg en even later iets groens uit de klei zag steken. Wat was het? Een beslagje of stukje fibula? Het leek gebroken, balen!
Niet lang na de eerste vondst kwam er een complete gelijkarmige fibula tevoorschijn, echter zonder resten van de naaldvanger en veer aan de achterzijde. Ineens kwamen er signalen en ook wat oogvondsten van aardewerk. Wat stukjes lood, brons ovalen ringetje, en warempel daar kwam het ontbrekende stuk van de eerste vondst tevoorschijn, paste precies en bleek dus toch een (gelijkarmige) fibula te zijn!

Werd het dus toch een geslaagde zoektocht!

Nog ff de voorzijde van de (gebroken) fibula.

Ha Vince,
Goed volgehouden en mooi gevonden !
Ik weet niet wat de condities van die grof geploegde akkers bij jou zijn , maar hier is het heel zwaar.
Je loopt met enorme kleiklompen aan je laarzen en op andere plaatsen zak je ineens diep weg in de blubber

Ik heb er wel plezier in om daar overheen te strompelen, voor een uurtje of wat :)
Je zoekt er in elk geval helemaal alleen, hier tenminste wel

Groet, Jan

Hadie Jan,

Moeilijk je staande te houden op zo'n geploegde klei-akker. Nat is helemaal een ramp maar zelfs als het ietwat droog is heb je nog grote hoogteverschillen dus veel minder effectieve diepgang.

Paar uurtjes is wel maximaal voor mij hoor, anders gaan mn knieën eraan.

Moooi!