In mijn lagereschooltijd voltrok zich twee maal per jaar een klein drama. Uit het niets kwam er een kampeerauto het schoolplein oprijden. Het voertuig had meestal een sombere donker groene of grijze kleur, voor zover ik mij de buitenkant van het vehikel kan herinneren. Het voertuig had dan ook niets met een vrolijke kampeertrip te maken.
In dit voertuig huisde namelijk veelal een oudere Chinese dame, die raar genoeg maar drie zinnen Nederlands sprak,
namelijk: “Mond open” “spoelen maal” en “Goed poetsen hool?!”. Deze dame in kwestie was niemand minder dan de...schooltandarts! Vanaf de dag dat het voertuig op het schoolplein stond had elk kind de zenuwen, want immers een ieder wist dat elk moment de assistente van de schooltandarts op de deur kon kloppen en die dan van een briefje zijn of haar naam voorlas om vervolgens de assistente te vergezellen naar het het vehikel waar de schooltandarrs praktijk hield.
Alle kinderen? Nee, niet ieder kind, het gekke was dat er altijd een paar kinderen waren die de dans ontsprongen. -Dat waren in mijn herinnering ook die pokkeventjes die chocolademelk kregen in plaats van de schoolmelk die ze zogenaamd niet lusten- ik heb nooit begrepen waarom ik de dans nooit ontsprong.
De schooltandarts hield bij mij altijd goed huis. Zonder een spier te vertrekken of een vriendelijk woord laat staan je even te verdoven werd er lustig op los geboord gebeiteld en gehakt de enige verbale communicatie die boven het geluid van de boor uitkwam bleef steevast “Goed poetsen hool”.
Dit was pure horror.
Ik ontwikkelde in de loop der jaren een panische angst voor de tandarts. Ik behoorde tot die 4% van de Nederlanders die zich met hand en tand bleef verzetten tegen de halfjaarlijkse controle.
Om louter moverende redenen sprak ik er ook met mijn omgeving niet over.
Ik ging gewoon niet meer.
De dag komt....dat weet een ieder die geen gebits onderhoud pleegt dat de boel zo pijnlijk word en er bovendien aftands gaat uitzien dat je er niet aan ontkomt een tandarts te bezoeken. Zo ook ik! Na weken met pijn te hebben gelopen brengt een telefoontje van mijn ega het verlossende woord “ik heb een afspraak gemaakt voor je...bij die nieuwe tandarts”.
Er volgt een korte stilte die weer word opgevolgd door een een aantal verwensingen over en weer. Ik voel mij verraden door mijn eigen vrouw. Hoe kon ze! Ik beet even hard op mijn onderlip en kon niet voorkomen dat een paar tranen mijn ogen vulde. Ik was aan de beurt nu!
Na twee nachten niet te hebben geslapen is de dag aangebroken. Met lood in de schoenen trek ik mijn fiets uit schuur. Het is geen lange tocht op de fiets maar ik hoop dat de brug die ik over moet openstaat en niet meer naar beneden kan door een technisch mankement. Misschien is er wel ergens brand uitgebroken en is de weg die ik moet nemen afgesloten door de politie. Niets van dat alles is waar. Even later open ik de glazen deur van de praktijk. Ik moet even twee keer knipperen met mijn ogen voordat deze gewend zijn aan de vele wit schakeringen en aan de niet te omschrijven penetrante lucht die dan wel tandarts eigen moet zijn.
Kort na de inschrijving is het dan zover. De deur van de behandelkamer zwaait open. De grote kale tandarts van een jaar of vijftig gehuld in een witte jas waarvan de mouwen zijn opgestroopt zodat de forse donker behaarde onderarmen en dito handen schril contrasteren in al het wit, die ik mij in mijn hoofd had gevormd staat er niet. Een lief lachende jonge dame stelde zich voor als Susanne. Ik besluit haar deelgenoot te maken van mijn probleem. Zij luistert en er ontstaat zelfs een leuk contact. Voor het eerst in mijn leven kan en durf ik iets te vertellen aan een tandarts. Ik ga liggen in de stoel en voel mij eventjes machteloos en ik weet “je moet haar wel vertrouwen”. Ik kijk in haar haar levende ogen terwijl zij in mijn mond kijkt. Na een paar minuten komt de jonge dokter tot de diagnose “schoonmaken en gaten dichten”. Opgelucht kan ik weer ademhalen de diagnose en de arts zijn mij honderd procent meegevallen. Op de terugweg moet ik even wachten voor de openstaande brug. Ik kijk even naar de meeuwen in de lucht....zachtjes begin ik van blijdschap in mijn hoofd een liedje te zingen... Suzanne takes you down to her place near the river

...zeker herkenbaar hoor!....er is trouwens een schrijver aan jou voorbijgegaan
ik ging 3 jaar niet meer na een wortelkanaalbehandeling....ga nu weer jaren braaf...

mvg ambi

Da,s een mooi verhaal man. Je zou een goede schrijver kunnen zijn in plaats van Glazenwasser.
Ik ken het probleem ook. Bij ons kwam ook altijd de tandarts op school. Verdoving kon je wel vergeten. Dus pijn was in die tijd heel normaal te noemen. Boren op je zenuw,tot je blauw aan liep.

En elke keer als je deze martel behandeling had ondergaan,beloofde je jezelf beter te poesten. Maar naar enkele dagen was je de pijn van de tandarts weer vergeten. En daar zat je weer met 4 gaatjes die allemaal zonder verdoving behandeld werden.

Nu ga ik graag naar de tandarts. De verdoving voel je niet eens meer. De naald is zo dun dat ie zo in je tandvlees zakt.
Elke keer kom ik er beter vanaf. Mijn gebit word op dit moment flink onder handen genomen. Alleen de prijs die je moet betalen is niet te geloven!! Alsof je het zo uit je zakken kan kloppen. Maar ja,ik loop dan ook al mijn hele leven met stukjes kaas in mijn mond inplaats van tanden,zo geel zijn ze dus.

Maar binnekort krijg ik mooie witte tanden,............................Kan ik ook eens naar een vrouw lachen.

Dagobert

Tsja dago ook herkenbaar....de zaak is schoongemaakt van de week nu gaan ze gaten dichten.

Rich ik was 22 jaar niet geweest

En het gekke was het waren allemaal chineese dames die artsen...

Gelukkig is er op tandartsgebied een hoop veranderd sinds de schooltandarts. Het is n.l. een stuk duurder geworden uh ik bedoel beter geworden. Na de vakantie ga ik ook weer eens een bezoek brengen bij die beste man.

Groeten,

Nandus

Ha Nandus ik was die foto ook tegen gekomen op het net...doe het goed bij de meiden ook zo gebit.

herkenbaar of niet? ja, herkenbaar.

zelf ben ik 7 jaar niet geweest, nu ben ik daar bovenop een "fanatieke" cola drinker én heb ik 17 jaar gerookt...
nu kan je je wel inbeelden dat dat zeer slecht is voor je gebit.

1.5 jaar geleden ben ik gestopt met roken. wanneer me dat lukte nam ik me voor mn gebit so fresh & so clean te krijgen. ben nu al van februari een keer of twee per maand (op het gemak, iedere x een beetje) naar de tandarts aan het gaan. het is nu al een héél pak beter, maar nog altijd is er werk aan. nu ga ik zelfs met plezier naar de tandarts, ik kijk al uit naar de volgende afspraak!

Tsja Radio ik rook nu een half jaar niet en Susanne vertelde mij dat het rookaanslag was wat ze wegbikte. Cola is zo lekker maar zo slecht. Muta is ook alcolaist

ah de thread wordt steeds herkenbaarder.

De schooltandarts heeft bij mij niet de angst veroorzaakt.
echter toen ik na 15 jaar geen tandarts te hebben bezocht toch wel erge kiespijn kreeg (allcolaist en kettingroker). heb ik de toenmalig dienstdoend tandarts bezocht en me daar meteen ingeschreven.

Deze man hield er schooltandarts achtige praktijken op na en of hij me nu verdoofde of niet maakte geen verschil. De beste man had het allemaal ook niet onder controle. op een gegeven moment stond hij tijdens een behandeling zijn assistent uit te schelden en toen hij uitgeraasd was en de behandeling wilde voortzetten kon je duidelijk de frustraties in de behandeling terugvoelen (evenals drie dagen daarna).

gevolg was dat ik vaak een week voor ik naar de tandarts moest en lang daarna slapeloze nachten had....... en ook het maken van een controleafspraak zo lang mogelijk uitstelde......

maarrrrrrr..... voor je kids moet je toch het goede voorbeeld geven en dus hebben we besloten een nieuwe start te gaan maken in een andere praktijk.

ik wilde aanvankelijk alleen de meiden en mijzelf inschrijven maar de vriendelijke assistente vroeg toen: "Is er ook een meneer Muta". Euh..... ja die is er wel, maareuh....... die wil niet, die is bang.

Kordaat besloot de assistente dat hij dan maar de eerste afspraak zou krijgen. Toen hij terug kwam van zijn eerste date met suzanne was hij eigenlijk wel opgelucht dat hij geweest was...... ik kon me dat niet voorstellen.

Inmiddels heb ik de eerste behandeling ondergaan en whooooooohw Suzanne is okee oleole!
Suzanne heeft wel alles in de behandelkamer onder controle........

de eerste behandeling was volkomen pijnloos, en die overstap had ik veel eerder moeten maken....


Dat neemt niet weg dat Suzanne mijn allerduurste vriendin is........ dat dan weer wel!

enneuh...... ik ben al een tijdje gestopt met roken nu...... maar stoppen met kola euh....... ik moet daarvoor nog ff moed gaan verzamelen.....

heel herkenbaar maus, alleen niet bij mezelf maar bij mijn meisje, die begint al te janken als ze op televisie een boor van de tandarts hoort, dus ik ben wel wat gewent.
ik ben gek genoeg zelf nooit bang geweest, en toch is er vroeger veel geboord in mijn gebit.
leuk verhaal weer maus, en ik snap ook niet dat jij glazenwasser geworden bent .

gr.joppie.

is it safe?

http://www.youtube.com/watch?v=dG5Qk-jB0D4

Voor de jeugd onder ons een scene uit de film Marathon man uit 1976, mocht je deze film ergens kunnen zien nog dit is een film die je moet hebben gezien!

hahaha Jos ik hoor het je vorige week nog zeggen tegen Jamy "met dat goud in mijn bek ken je drie gouden kelten van slaan". Tsja tandarts angst....het is een samenloop van dingen uit de jeugd denk ik (bij mij dan)

Jeetje,ik dacht dat ik hier alleen in stond en ineens zie ik dat er veel meer mensen zijn met de zelfde geschiedenis.
Ben ook héééééééééél lang niet meer naar de tandarts geweest en inderdaad ook naar aanleiding van die angstaanjagende medogenloze schooltandarts.Ik kan geen geen griezelfilm bedenken die ooit enger is geweest dan die klootzakken die er zonder verdoving op los boorden.Die Marathonman was er niks bij Maus .
Het gekke is dat je toch een moment krijgt,dat je je beseft dat je weer naar die beul moet en dat heb ik ook ondervonden.
Je bent dan wat ouder en ondergaat het dan anders.Een nieuwe (vrouwelijke) tandarts met andere technieken die ineens met een vriendelijke blik in haar ogen vraagt wat het probleem is.Dan blijkt dat het ook anders kan en ik heb spijt dat ik daar niet eerder naartoe ben gegaan.Het klappertje is in die tussentijd weer helemaal gerenoveerd(vraag me niet wat het kostte)En ga nu trouw ieder half jaar,zonder angst,weer naar de tandarts.

Ik kijk nu altijd maar in de poppetjes van haar mooie bruine ogen,dan vergeet ik alle ellende van toen.
Zij blijft maar tegen mij praten en ik kan slechts zo af en toe even reageren als haar vingers even uit mijn mond zijn verwijderd.Ik zou nu eigenlijk iedere week wel even naar de tandarts willen gaan!!
Grt, Addie.

dit lees ik morgen wel

Heel herkenbaar en als je op een rijtje bij de ingang in de bus zat te wachten op je beurt en het kind wat geholpen werd en begon te huilen van de pijn kreeg nog klappen ook dat het stil moest zitten.
Moesten ze nu nog eens proberen, de helden.
Ik denk dat de schooltandarts of waar ie zich voor uit durfde te geven in 40/45 ook niet zou hebben misstaan, alleen het hakenkruis op de zijkant van de bus ontbrak en die vent sprak nog net geen Duits.
Wat een beulen.

Hahaha Bennie...een kerel das nog enger dan een chinees-vrouwspersoon.

het is alijd lente in de ogen van de tandarts assistente

zo man
ik heb nooit een schooltandarts gehad
nee die hadden ze hier niet wat heb ik geluk gehad

ik heb wel een hele slecht tandarts gehad was net ketwiezel wat was die man raar zeg
als je in de stoellag prikte hij je met zijn vinger in je buik
en zij dan niet zo zenuwachtig joh
en boorden maar wat raak
bij die man heb ik heel wat jaren met pijn in mijn mond gelopen
hij is voor de rechter gedaagd door een paar mensen waar bij hij het gebit verknoeit heeft

sins 1982 ben ik in dienst gegaan wat een goede tandartsen had je daar
ik ben 30 keer terug geweest bij die diensttandarts en heb nooit geen pijn meer


dus Maurits VEEL SUCCES met je nieuw tandarts
goed gedaan man

Dankjewel Ed....

mooi ver haal muta je moet gewoon lekker stoppen hele veelsucces er mee en niet opgeven

ik ben blij dat je nu een goed tantarts hebt gevonden

een goed gebit is goud waard
en dan kan je dit weer doen
gr de ed

mooi verhaal addie en wat je zegt is waar
en je tanden zijn de sleutel van je mond

Hey Maurits,

Ik herken het probleem, alleen: Ben ik toch altijd naar de halfjaarlijkse controles blijven gaan.
Vroeger kon ik, weken voordat ik moste gaan, niet meer slapen.

Nu heb ik dit maar enkele dagen voordat ik kan gaan.

Iedere keer als ik dan weer klaar ben met de controle / behandeling, en ik ga naar buiten,
dan schijnt het zonnetje weer voor een half jaar. (Tenminste als er niets meer afbreekt / vuillingen kapot gaan).

En tja die tandarts bus op school: Slechts eenmaal in de bus geweest, voor de rest altijd geluk gehad!!!!!

Vele groetjes, en veel succes de volgende keer - daarmee bedoel ik - geen gaatjes!!!!

John.

[/quote]mooi verhaal addie en wat je zegt is waar
en je tanden zijn de sleutel van je mond[/quote]


Geloof me Ed,zonder jou zou ons forum een stuk minder gezellig zijn
Grt, Addie

Zoekdagen ook Addie.