Materiaal: brons

Afmeting: 73 mm

Gewicht: 35 gram

Beschrijving van het voorwerp:

Wat een heel slecht krakerig ijzerig piepje was,werd na flink graven ineens een knal signaal.
Dit is denk ik wel mn grootste fieb,en de naald scharniert ook nog..

Prachtige fibula!!!

Prachtig zo,n mooie knots van een fibula
Hij is van brons maar heeft ook een zilver achtige patina of vertinning ,,,maar zou wellicht ook aan de foto kunnen liggen

Wow......volgens mij een trumpet-derivative, Brits-Romeins.
Morgen meer

topfibel

Rivierpatina....
( Gezond jaloers want ik woon in Zeeland, waar we niet zoveel aan lagere waterstanden hebben)
Groet

Roozjee

Hoe kom ik daar nu weer bij Het is een typische Headstud-variant! 2e eeuw.
Echt een exemplaar met een grote 'wow'-factor
Ik zoek een goed gelijkend voorbeeld

Een prachtig bewaarde fibula
Heel mooie vondst!
gr,
Roel.

Zo'n exemplaar vind je maar zelden Zeldzaam mooi en zeldzaam compleet met de ring én de naald.
Veel Headstud-varianten zijn geëmaileerd op beugel en/of kopplaat, deze is prachtig glad afgewerkt en het zou kunnen zijn dat er sprake is van vertinning?
De headstud-fibula hoort tot de T-vormige Brits-Romeinse types en wordt vooral in Engeland gevonden. Vaak raken deze exemplaren vetrspreid over het Romeinse rijk, zeker langs de limes doordat ze meeliften met in Brittannië gelegerde legioenssoldaten.
De grotere exemplaren met de karakteristieke 'headstud' voor op de beugel zijn heel kenmerkend voor de Brits-Romeinse fibulavervaardiging en vaak prachtige sieraden die zowel door mannen als vrouwen gedragen werden.
De constructie is-zoals bij veel Engelse types- heel wisselend: soms een spiraalveer, soms hulsscharnier. soms een wat dieper liggende scharnierconstructie.
Een vondst om trots op te zijn
Afbeeldingen uit Donald Mackreth: Brooches in late Iron Age and Roman Britain en de Visual catalogue uit het laatste boek van Richard Hattatt

Hoi Joost,bedankt voor de mooie determinatie! Wat ik me afvraag,is het oog voor de bevestiging van een ketting? En zat er aan t andere eind dan ook zon fibula? en werden ze dus in paren gedragen?
Groetjes, Sindela.

Graag gedaan
Vaak waren de fibulae d.m.v. een ketting verbonden. Dat hoeft niet persé een zelfde type te zijn maar het kan wel. paarsgewijs dus.
Afbeelding van de voorzijde van Butcher&Bailey Roman Brooches in Britain

En nog een paar voorbeelden uit bovenstaand boek.
De voetknop van dit type is vaak los gegoten en los aangezet.

Wat een gave fibel!

wow wat een mooie en helemaal compleet
museum stuk waardig

groet Anne