Materiaal: Zilver?

Afmeting: Als de lepelbak recht zit ca 20 cm

Gewicht: ca. 100 gram (op de keukenweegschaal)

Beschrijving van het voorwerp:

Het lijkt me een zilveren lepel maar ik kan hem niet plaatsen, ik weet niet zeker of het materiaal zilver is, maar het lijkt er wel op, het is in ieder geval geen lood en geen tin.
wat me opvalt is het grove uiterlijk en het enorme gewicht, namelijk 100 gram.

Op dezelfde locatie van middeleeuws tot heden gevonden.

Wie kan er meer over vertellen?

meer foto s

hoop dat het voor jou zilver word

Inderdaad!

foto van de steel en de lepel zo lijkt hij op een Haardplaathouder

succes

Hier nog wat extra foto's, hopelijk kan iemand er wat op zien.

Hier nog een paar foto's

Ja, prima foto's nu!
Inderdaad een lepel.
Lijkt mij eigenlijk van (lood-)tin, al past het gewicht daar wel bij.
Maar ja, jij zegt van niet.
Is het enigszins buigbaar?

Aanvulling:
Zie intussen dat dit niet alles zegt aangezien er ook hardtin voorkwam.
Ik citeer: "...Van oorsprong kennen we twee soorten tin;
Hardtin, dit was de 1e kwaliteit en werd gemaakt door een vermenging van rood koper met oud tin,
en werd vooral in Engeland gebruikt.
Roostin of ook wel Kroontin de 2e kwaliteit en werd verkregen door de extra toevoeging van circa
10% lood.
In Nederland was er nog een verschil tussen fijn en onfijn tin, het tin werd gemerkt om verwarring te
verkomen..."
Bron: zie volgende bericht

Indien van tin zou deze determinatie op basis van de vormgeving van deze lepel wellicht gelden.
Indien niet van tin, maar zilver, is deze lepel van nieuwere datum, zo begrijp ik, ik citeer *):
"...Het hoogtepunt van het tin gebruik vinden we in de 15e en 16e eeuw,
in de loop van de 17e en18e eeuw werd het tin steeds verder verdrongen door
anderen metalen zoals het zilver..."
Bron afbeelding & citaat *): Tinnen Lepels, Een handleiding bij het determineren. G.H.Hofstra, Sneek, 10 februari 2009.

Maar wellicht is dit er dus geheel naast.
In elk geval leerzaam er eens wat in te duiken.
We gaan het zien.
Even wachten op de échte deskundigen hier.

Bedankt voor de reacties!

Het materiaal is niet buigbaar (ja met geweld natuurlijk, maar lood sluit ik uit)

Tin zoals ik het ken is het in ieder geval niet, ik heb wel meer tinnen lepels vastgehad, maar dat is ander materiaal als dit.

De term "hardtin" ken ik niet, dus dat weet ik niet. Als je hem in de hand houd en met je nagel tegen de lepelbak tikt dan "zingt" hij ofwel een hoog geluid.

Dat lijk wel wat op zilver idd:
Geluidstest: Tik zachtjes tegen het voorwerp. Echt zilver geeft een heldere, lang doorlopende 'ping'-toon. (volgens AI)

Tja, ik weet er gewoon té weinig van.
Hopelijk helpt een deskundige op dit gebied ons er uit!

Tsja zo een heldere "ping" geeft ie wel...

de lepelbak is trouwens niet rond zoals bij die tinnen lepels maar ovaal, zoals bij de lepels nu is.

Hallo Vandriekus

in de tijd dat dit soort lepels gangbaar waren, 1500-1650 bestonden zowel ronde als vijgvormige lepelbakken. Volgens mij is jouw lepel gemaakt van tin, gezien de aanslag die er op zit. En een gewicht van 100 gram is heel normaal voor zo'n lepel.
Dit soort lepels werden hoofdzakelijk gebruikt door de gegoede burgerij, het gepeupel gebruikte meestal een gewoon houten lepel. Mogelijk staat er een merkje op, op de grens van de steel en de bak, of vooraan op de bak zelf.

Gr Peter

Hallo Peter,

bedankt voor de reactie! Heb je misschien een voorbeeld? En klopt het dat het een ander soort tin is als bijvoorbeeld van die tinnen kannetjes e.d.?

Hier een paar voorbeelden.

Gr Peter

Bron: Eet- en sierlepels in Nederland tot ca 1850 door E.M.Ch.F. Klein